ആധുനിക കാലഘട്ടത്തിൽ ഹൈന്ദവ സമൂഹവും സനാതന സംസ്കാരവും നേരിടുന്ന ഏറ്റവും ഗൗരവതരവും വേദനയുളളതുമായ സാമൂഹിക വിപത്തുകളിലൊന്നാണ് യുവതികളെയും പെൺകുട്ടികളെയും ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള ആസൂത്രിതമായ ചതിക്കുഴികളും പ്രണയനാട്യങ്ങളിലൂടെയുള്ള മതമാറ്റ നീക്കങ്ങളും.
പുറമെ ലൗ ജിഹാദ് എന്ന പേരിലും അല്ലാതെയുമുള്ള ഇത്തരം സംഭവങ്ങൾ കേവലം ചില വ്യക്തിപരമായ പ്രണയബന്ധങ്ങളുടെ തകർച്ചയോ സ്വാഭാവികമായ തിരോധാനങ്ങളോ അല്ല; മറിച്ച്, ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക അടിത്തറയെയും തലമുറകളുടെ തുടർച്ചയെയും തകർക്കാൻ ലക്ഷ്യമിട്ട് ആഗോള-പ്രാദേശിക തലങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ബാഹ്യശക്തികളുടെ ആസൂത്രിത അജണ്ടയാണ്.
എന്തുകൊണ്ടാണ് പ്രത്യേകമായി പെൺകുട്ടികളെത്തന്നെ ഇത്തരം കെണികളിൽ പെടുക്കാൻ ബാഹ്യശക്തികൾ ലക്ഷ്യമിടുന്നത് എന്നത് ആഴത്തിൽ വിശകലനം ചെയ്യപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്.
ഒരു കുടുംബത്തിന്റെയും സമൂഹത്തിന്റെയും യഥാർത്ഥ കാവൽഭടന്മാരും സാംസ്കാരിക വാഹകരും സ്ത്രീകളാണ്. ഭാരതീയ പാരമ്പര്യത്തിൽ വീടുകളിലെ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് ധർമ്മവും ഈശ്വരവിശ്വാസവും പാരമ്പര്യ മൂല്യങ്ങളും പകർന്നുനൽകുന്നത് അമ്മമാരാണ്. ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പ് എന്നത് അതിന്റെ അടുത്ത തലമുറകളുടെ കൈകളിലാണ്.
ആ അടുത്ത തലമുറയെ വാർത്തെടുക്കുന്ന പെൺകുട്ടികളെ ലക്ഷ്യം വെച്ചാൽ ഒരു സമൂഹത്തെ വേരോടെ പിഴുതെറിയാൻ സാധിക്കുമെന്ന് ബാഹ്യശക്തികൾ കൃത്യമായി തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ട്. കുടുംബത്തിന്റെ വേരുകളായ സ്ത്രീകളെ മാനസികമായും സാംസ്കാരികമായും അടർത്തിമാറ്റുക വഴി ആ സമൂഹത്തിന്റെ ഭാവി തലമുറയെ പൂർണ്ണമായി ഇല്ലായ്മ ചെയ്യാം എന്ന കുടില ബുദ്ധിയാണ് ഇതിനു പിന്നിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.
ഈ ആസൂത്രിത നീക്കങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ വ്യക്തമായ സാമ്പത്തികവും പ്രത്യയശാസ്ത്രപരവുമായ ലക്ഷ്യങ്ങളുണ്ട്. ചില പ്രത്യേക സംഘടനകൾക്കും ബാഹ്യ ശക്തികൾക്കും ഇതിനായി വൻതോതിൽ വിദേശ ഫണ്ടുകളും സാമ്പത്തിക സഹായങ്ങളും ലഭിക്കുന്നുണ്ടെന്നത് വിവിധ അന്വേഷണങ്ങളിലൂടെയും കോടതി ഉത്തരവുകളിലൂടെയും പുറത്തുവന്നിട്ടുള്ള സത്യമാണ്.
പെൺകുട്ടികളെ വശത്താക്കുന്നവർക്ക് സാമ്പത്തിക സഹായങ്ങളും പ്രത്യേക പ്രോത്സാഹനങ്ങളും നൽകുന്ന രീതികൾ നിലവിലുണ്ട്. കേവലം വ്യക്തിപരമായ താല്പര്യങ്ങൾക്കപ്പുറം, സമൂഹത്തിൽ ജനസംഖ്യാ ഘടനയിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്താനും, ഹൈന്ദവ യുവതികളെ മാറ്റിമറിക്കുക വഴി തങ്ങളുടെ ആശയപരമായ ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കാനുമുള്ള ഗൂഢമായ ലക്ഷ്യമാണ് ഇത്തരം സംഘടിത നീക്കങ്ങൾക്ക് പിന്നിലുള്ളത്.
യുവതികൾ ഇത്തരത്തിലുള്ള ചതിക്കുഴികളിൽ എളുപ്പത്തിൽ വീണുപോകുന്നതിന് പ്രധാന കാരണം നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങളിലെയും സമൂഹത്തിലെയും മേൽനോട്ടക്കുറവും ആശയവിനിമയത്തിലെ പോരായ്മകളുമാണ്. ഇന്നത്തെ അണുകുടുംബ വ്യവസ്ഥിതിയിൽ മാതാപിതാക്കൾ രണ്ടുപേരും ജോലിക്കോ മറ്റ് തിരക്കുകളിലോ ആയിരിക്കുമ്പോൾ കുട്ടികളുടെ മാനസിക ലോകം മനസ്സിലാക്കാൻ ആരും ഉണ്ടാകാറില്ല.
ഈ ഏകാന്തതയും സ്നേഹദാഹവും മുതലെടുത്ത് ആധുനിക സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങൾ വഴിയും കോളേജുകൾ കേന്ദ്രീകരിച്ചും അതിവിദഗ്ദ്ധമായി വലവിരിക്കാൻ ഈ സംഘങ്ങൾക്ക് സാധിക്കുന്നു.
മാതാപിതാക്കളുടെ കർശനമായ നിരീക്ഷണത്തിന്റെയോ തുറന്ന ആശയവിനിമയത്തിന്റെയോ അഭാവം കുട്ടികളെ ഇത്തരം കെണികളിലേക്ക് വേഗത്തിൽ തള്ളിയിടുന്നു.കൂടാതെ, സ്വന്തം ധർമ്മത്തെക്കുറിച്ചും പാരമ്പര്യത്തെക്കുറിച്ചും ആചാരങ്ങളെക്കുറിച്ചും യാതൊരുവിധ ശാസ്ത്രീയവും വൈജ്ഞാനികവുമായ ധാരണയും ഇല്ലാതെയാണ് ഇന്നത്തെ തലമുറ വളരുന്നത്.
തങ്ങളുടെ സംസ്കാരത്തെ ‘പിന്തിരിപ്പൻ’ എന്ന് മുദ്രകുത്തി പഠിപ്പിക്കുന്ന വിദ്യാഭ്യാസ രീതിയും മാധ്യമ സ്വാധീനവും കാരണം കുട്ടികൾക്ക് സ്വന്തം വേരുകളോട് യാതൊരു അടുപ്പവും ഇല്ലാതെ പോകുന്നു. സ്വാഭാവികമായും സ്വന്തം സംസ്കാരത്തെയും കുടുംബത്തെയും കുറിച്ച് മതിപ്പില്ലാത്ത പെൺകുട്ടികൾ പുറത്തുനിന്ന് ലഭിക്കുന്ന വ്യാജമായ വാഗ്ദാനങ്ങളെയും പ്രണയ നാട്യങ്ങളെയും അന്ധമായി വിശ്വസിച്ച് സ്വന്തം ജീവിതം ഹോമിക്കാൻ തയ്യാറാകുന്നു.
ഈ ഭീകരമായ അവസ്ഥയെ ചെറുത്തുതോൽപ്പിക്കാൻ ഹൈന്ദവ സമൂഹം ഉണർന്നു പ്രവർത്തിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. പെൺകുട്ടികൾക്ക് ചെറുപ്പം മുതലേ സ്വന്തം സംസ്കാരത്തിലും ധർമ്മത്തിലും അഭിമാനം വളർത്തിയെടുക്കാനുള്ള സാഹചര്യം വീടുകളിൽ ഒരുക്കണം. മാതാപിതാക്കൾ കുട്ടികളുടെ സുഹൃത്തുക്കളായി മാറി അവരുടെ മാനസിക മാറ്റങ്ങളെയും ഓൺലൈൻ ഇടങ്ങളിലെ ഇടപെടലുകളെയും സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിക്കണം. അന്ധമായ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് പകരം സ്നേഹത്തോടുകൂടിയുള്ള ജാഗ്രതയാണ് ഇന്നത്തെ പെൺകുട്ടികൾക്ക് ആവശ്യം. സമൂഹത്തിന് നേരെ ഉയരുന്ന ഈ സാംസ്കാരിക യുദ്ധത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞുകൊണ്ട്, കുടുംബ കൂട്ടായ്മകളും സംഘടനകളും ജാഗ്രതാ സമിതികൾ രൂപീകരിക്കുകയും, ഇത്തരം ചതിക്കുഴികളെക്കുറിച്ച് യുവതലമുറയ്ക്ക് ബോധവൽക്കരണം നൽകുകയും ചെയ്താൽ മാത്രമേ നമ്മുടെ പെൺമക്കളെയും വരുംതലമുറയെയും ഈ ആപത്തിൽ നിന്ന് സുരക്ഷിതരായി സംരക്ഷിക്കാൻ സാധിക്കൂ.
