ഭാരതീയ സമൂഹത്തിൻ്റെ, വിശേഷിച്ചും ഹൈന്ദവ സമൂഹത്തിൻ്റെ സാമ്പത്തികവും സാംസ്കാരികവും വൈകാരികവുമായ അടിത്തറയായിരുന്നു എക്കാലത്തും കൂട്ടുകുടുംബ സമ്പ്രദായം.
ഒന്നിലധികം തലമുറകൾ ഒരേ മേൽക്കൂരയ്ക്ക് കീഴിൽ അണിനിരക്കുകയും, സാമ്പത്തിക ഭദ്രതയും സാമൂഹിക സുരക്ഷിതത്വവും പരസ്പരം പങ്കുവെക്കുകയും ചെയ്തിരുന്ന ഈ സംവിധാനം കേവലം ഒരു താമസരീതി മാത്രമായിരുന്നില്ല; മറിച്ച് ഭാരതീയ സംസ്കാരത്തിൻ്റെ നിലനിൽപ്പിൻ്റെ സംരക്ഷണ കവചമായിരുന്നു. എന്നാൽ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൻ്റെ അവസാനത്തോടെയും ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൻ്റെ മധ്യത്തോടെയും ഈ വ്യവസ്ഥിതി ക്രമാനുഗതമായി തകർക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. ഇതിനു പിന്നിൽ പാശ്ചാത്യ ആധുനികവൽക്കരണത്തോടൊപ്പം തന്നെ കമ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ ഇടപെടലുകളും, ആഗോളതലത്തിലുള്ള ബാഹ്യ ശക്തികളുടെ ആസൂത്രിത പ്രേരണകളും നിർണ്ണായക പങ്ക് വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഈ ചരിത്രപരമായ മാറ്റത്തിന് പിന്നിലെ കാരണങ്ങൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, കൂട്ടുകുടുംബങ്ങൾ സ്വയംപര്യാപ്തമായ സാമൂഹിക ഘടകങ്ങളായിരുന്നു എന്നത് വ്യക്തമാകും.
ഒരു കുടുംബത്തിന് കീഴിൽ ഒരേ കുടുംബത്തിലെ അംഗങ്ങൾ മാത്രമല്ല, ആശ്രിതരായ വിവിധ തൊഴിൽ വിഭാഗങ്ങളും കൃഷിയിടങ്ങളിലെ തൊഴിലാളികളും ഒരേ കുടുംബ വികാരത്തോടെ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഇവിടെ വ്യക്തിവാദത്തേക്കാൾ സമൂഹബോധത്തിനും കുടുംബ കൂട്ടായ്മയ്ക്കും ആചാര അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും പരമപ്രധാനമായ സ്ഥാനമുണ്ടായിരുന്നു. സാമ്പത്തികമായി ഭൂമിയും സ്വത്തുക്കളും കേന്ദ്രീകൃതമായിരുന്നതിനാൽ ബാഹ്യശക്തികൾക്ക് സമൂഹത്തിൽ എളുപ്പത്തിൽ സ്വാധീനം ചെലുത്താൻ സാധിച്ചിരുന്നില്ല. ഈ കൂട്ടായ്മയാണ് ഹൈന്ദവ ധർമ്മത്തിന്റെയും പാരമ്പര്യത്തിന്റെയും തുടർച്ച ഉറപ്പാക്കിയിരുന്നത്.
കേരളം പോലുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിക്ക് വേരുറപ്പിക്കാനും വളരാനും ഏറ്റവും വലിയ തടസ്സമായി നിന്നത് ശക്തമായ ഈ കൂട്ടുകുടുംബ വ്യവസ്ഥയായിരുന്നു. കമ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിന് ഹൈന്ദവ കുടുംബ വ്യവസ്ഥയെ തകർക്കേണ്ടത് ഒരു രാഷ്ട്രീയ ആവശ്യമായിരുന്നു. കാറൽ മാർക്സിന്റെ വർഗ്ഗസമര സിദ്ധാന്തമനുസരിച്ച് സമൂഹത്തെ മുതലാളിമാരെന്നും തൊഴിലാളികളെന്നും രണ്ടായി തിരിച്ച് പ്രക്ഷോഭം നയിക്കേണ്ടതുണ്ട്. എന്നാൽ കൂട്ടുകുടുംബങ്ങളിൽ കാരണവന്മാരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ കുടുംബാംഗങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു രക്ഷാകർതൃത്വ ബന്ധം നിലനിന്നിരുന്നതിനാൽ അവിടെ പ്രത്യക്ഷമായ വർഗ്ഗവിദ്വേഷം വളർത്തുക എളുപ്പമായിരുന്നില്ല.
കമ്യൂണിസ്റ്റ് ചിന്താഗതിക്കാർ കൂട്ടുകുടുംബ സമ്പ്രദായത്തെ പഴയകാല വ്യവസ്ഥയുടെ ശേഷിപ്പ് എന്ന് മുദ്രകുത്തി. തറവാടുകൾ തകർക്കപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ മാത്രമേ വ്യക്തികൾ കുടുംബത്തിന്റെ കൂട്ടായ നിയന്ത്രണത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരായി പാർട്ടിക്ക് പിന്നിൽ അണിനിരക്കുകയുള്ളൂ എന്ന് അവർ കണക്കുകൂട്ടി. കമ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെയും അന്നത്തെ സാമൂഹിക മാറ്റങ്ങളുടെയും ഫലമായി നടപ്പിലാക്കപ്പെട്ട ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമങ്ങളും മറ്റും കൂട്ടുകുടുംബങ്ങളുടെ അടിത്തറ തോണ്ടുന്നതിൽ നിർണ്ണായക പങ്ക് വഹിച്ചു. ഇത് കുടുംബങ്ങളെ കഷണങ്ങളാക്കുകയും കൂട്ടായ്മയുടെ ശക്തിയെ എന്നെന്നേക്കുമായി ഇല്ലാതാക്കുകയും ചെയ്തു.
കമ്യൂണിസ്റ്റ് രാഷ്ട്രീയ താല്പര്യങ്ങൾക്ക് പുറമെ, പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളുടെയും മിഷണറി ശക്തികളുടെയും ആഗോളവൽക്കരണ നയങ്ങളുടെയും ആസൂത്രിത പ്രേരണകളും ഹിന്ദു കൂട്ടുകുടുംബങ്ങളുടെ തകർച്ചയ്ക്ക് പിന്നിലുണ്ട്.
ശക്തമായ കൂട്ടുകുടുംബ വ്യവസ്ഥ നിലനിൽക്കുന്ന ഒരിടത്ത് വ്യക്തികളെ എളുപ്പത്തിൽ സ്വാധീനിക്കാനോ മതം മാറ്റാനോ സാധിക്കില്ല. കുടുംബത്തിലെ കാരണവന്മാരുടെയും കൂട്ടായ്മയുടെയും നിരീക്ഷണങ്ങൾ അതിന് വലിയ തടസ്സമായിരുന്നു. എന്നാൽ കുടുംബ ബന്ധങ്ങൾ തകർന്ന് വ്യക്തികൾ ഒറ്റപ്പെടുമ്പോൾ, നഗരങ്ങളിലേക്കും അണുകുടുംബങ്ങളിലേക്കും വഴിമാറുമ്പോൾ, അവർ സാമൂഹികമായ പിന്തുണയില്ലാതെ ദുർബലരാകുകയും ബാഹ്യശക്തികളുടെ പ്രലോഭനങ്ങൾക്ക് എളുപ്പത്തിൽ ഇരയാകുകയും ചെയ്യുന്നു. പാശ്ചാത്യ സാമ്പത്തിക ശക്തികൾ ഭാരതത്തിലേക്ക് കടന്നുവന്നത് ആധുനിക ഉപഭോഗ സംസ്കാരവുമായാണ്. കൂട്ടു കുടുംബങ്ങളിൽ സാധനങ്ങൾ പങ്കുവെക്കുന്ന രീതിക്ക് പകരം ഓരോ വ്യക്തിക്കും പ്രത്യേകം ഗൃഹോപകരണങ്ങളും വീടുകളും ആവശ്യമായി വരുന്ന അണുകുടുംബ സമ്പ്രദായം വിപണിയുടെ വളർച്ചയ്ക്ക് അത്യന്താപേക്ഷിതമായിരുന്നു. ഇത് മുതലാളിത്ത താല്പര്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ബോധപൂർവ്വം പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഒന്നാണ്. പാരമ്പര്യ കുടുംബ മൂല്യങ്ങളെ പിന്തിരിപ്പൻ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ എന്ന് ചിത്രീകരിച്ച് പാശ്ചാത്യ വ്യക്തിവാദത്തെ മഹത്വവത്കരിച്ചതിലൂടെ യുവജനങ്ങളെ അവരുടെ വേരുകളിൽ നിന്ന് അകറ്റാൻ ബാഹ്യശക്തികൾക്ക് സാധിച്ചു.
രാഷ്ട്രീയ താല്പര്യങ്ങൾക്കും ബാഹ്യ പ്രേരണകൾക്കും വഴങ്ങി കൂട്ടുകുടുംബങ്ങൾ തകർന്നടിഞ്ഞപ്പോൾ ഹൈന്ദവ സമൂഹം ഗുരുതരമായ പ്രതിസന്ധികളിലേക്കാണ് വീണത്. മുതിർന്നവരുടെ സാന്നിധ്യമില്ലാതെ വളരുന്ന പുതിയ തലമുറയ്ക്ക് ആചാരങ്ങളും പൂജാവിധികളും ധാർമ്മിക മൂല്യങ്ങളും നഷ്ടപ്പെട്ടു. മാതാപിതാക്കളെ വൃദ്ധസദനങ്ങളിൽ തള്ളുന്ന അവസ്ഥയും, മാനസികമായി തളരുന്നവരെ താങ്ങാൻ ആരുമില്ലാത്ത അവസ്ഥയും അണുകുടുംബങ്ങളുടെ മാത്രം ഉൽപന്നമായി മാറി.
ഒരു സമൂഹമെന്ന നിലയിൽ പ്രതിസന്ധികളെ ഒറ്റക്കെട്ടായി ചെറുത്തുനിൽക്കാനുള്ള ഹൈന്ദവ സമൂഹത്തിന്റെ ശേഷി കൂട്ടുകുടുംബങ്ങളുടെ തിരോധാനത്തോടെ ദുർബലമായി തീർന്നു. ഹിന്ദു കൂട്ടുകുടുംബ വ്യവസ്ഥ തകർന്നത് സ്വാഭാവികമായ ഒരു പരിണാമം മാത്രമല്ല; മറിച്ച്, കമ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങളുടെ വർഗ്ഗരാഷ്ട്രീയ ലക്ഷ്യങ്ങളും, പാശ്ചാത്യ-ബാഹ്യ ശക്തികളുടെ മതംമാറ്റ-വിപണി തന്ത്രങ്ങളും ആസൂത്രിതമായി നടപ്പിലാക്കിയതിന്റെ ഫലമാണ്. തങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയ-സാമ്പത്തിക ആധിപത്യത്തിന് ഭാരതീയ കുടുംബ കൂട്ടായ്മകൾ വലിയൊരു വെല്ലുവിളിയാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞാണ് അവർ ഈ വ്യവസ്ഥിതിയെ ലക്ഷ്യം വെച്ചത്. ഈ ചരിത്ര സത്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞുകൊണ്ട്, തകർന്നുപോയ കുടുംബ മൂല്യങ്ങളെയും കൂട്ടായ്മകളെയും ആധുനിക രീതിയിൽ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കേണ്ടത് ഇന്നത്തെ ഹൈന്ദവ സമൂഹത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിന് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.
