ദിലീഷ് കുമാർ കണ്ണോത്ത്
വേമ്പിൻകുളങ്ങര ക്ഷേത്രത്തിലെ നന്ദഗോവിന്ദം ഭജൻസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവാദത്തിൽ ക്ഷേത്ര കമ്മിറ്റി പുറപ്പെടുവിച്ച വിശദീകരണം കേരളീയ സൗഹാർദ്ദത്തിൻ്റെ മാതൃകയായി ചിലർ ആഘോഷിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, വിശ്വാസപരമായ വശങ്ങൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ഗൗരവകരമായ ചില ചോദ്യങ്ങൾ അവശേഷിക്കുന്നു. ക്ഷേത്രങ്ങളും ഭജനകളും കേവലം ഒരു കലാപരിപാടിയോ മതസൗഹാർദ്ദ സംഗമമോ മാത്രമല്ല; മറിച്ച് അവ കൃത്യമായ ആചാരങ്ങളിലും സനാതന ധർമ്മത്തിലും ഊന്നിയുള്ള വിശ്വാസ പ്രകടനങ്ങളാണ്. ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് അന്യമതസ്ഥരെ വിളിച്ചു വരുത്തി അവരെ പ്രീതിപ്പെടുത്താനായി അവരുടെ മതപരമായ ഗീതങ്ങൾ ആലപിക്കുന്നതോ, ക്ഷേത്രാചാരങ്ങളിൽ മാറ്റം വരുത്തുന്നതോ അല്ല യഥാർത്ഥ മതേതരത്വം.
മറിച്ച്, ക്ഷേത്ര വിശ്വാസങ്ങളിലും ആചാരങ്ങളിലും മാറ്റം വരുത്താതെ തന്നെ അതിൻ്റെ അന്ത:സത്ത മറ്റുള്ളവർക്ക് ബോധ്യപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കുകയും, ആ തനിമയെ അവർ അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് യഥാർത്ഥമായ മതേതര നിലപാട്.
ക്ഷേത്ര പുനർനിർമ്മാണത്തിൻ്റെ പ്രചാരണാർത്ഥം സംഘടിപ്പിച്ച ഒരു പരിപാടിയിൽ ഹൈന്ദവ ബോധമുള്ള വിശ്വാസികളുടെ വികാരങ്ങൾക്കും ക്ഷേത്ര പാരമ്പര്യങ്ങൾക്കുമാണ് പ്രഥമ പരിഗണന നൽകേണ്ടത്. കലാകാരന്മാർ അന്യമതസ്ഥരുടെ വിദ്യാലയങ്ങളിൽ പഠിച്ചുവെന്നതോ അവർക്ക് ഇതര മതസ്ഥരായ സുഹൃത്തുക്കളുണ്ടെന്നതോ ക്ഷേത്ര ചടങ്ങുകളിൽ അനാചാരങ്ങൾ കലർത്തുന്നതിന് ന്യായീകരണമല്ല. ഇത്തരം പ്രവൃത്തികളിലൂടെ സ്വന്തം വിശ്വാസത്തെ ബലികൊടുത്ത് മറ്റുള്ളവരെ പ്രീണിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് വിശ്വാസികളോടുള്ള വഞ്ചനയാണ്. ക്ഷേത്ര കമ്മിറ്റിയുടെ ഈ നിലപാട് യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരുതരം വർഗ്ഗീയതയാണ്; കാരണം ഇത് വിശ്വാസികളെ മാറ്റിനിർത്തുകയും ആചാരങ്ങളെ രാഷ്ട്രീയമായോ സാമൂഹികമായോ ദുരുപയോഗം ചെയ്യുകയുമാണ് ചെയ്യുന്നത്.
നാട്ടിലെ സൗഹാർദ്ദം നിലനിർത്തേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണെന്ന കാര്യത്തിൽ തർക്കമില്ല. എന്നാൽ, ആ സൗഹാർദ്ദത്തിൻ്റെ പേരിൽ ഹൈന്ദവ ആചാരങ്ങളെ വികലമാക്കുകയോ ഭക്തിയുടെ തനിമയിൽ വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യുകയോ ചെയ്യുന്നത് ഉചിതമല്ല. ഇത്തരം പരീക്ഷണങ്ങൾ ക്ഷേത്ര മുറ്റങ്ങളിൽ നടത്തുമ്പോൾ അത് യഥാർത്ഥ വിശ്വാസികളെ വേദനിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ഇതര മതസ്ഥരുടെ പിന്തുണയും സാന്നിധ്യവുമാണ് കമ്മിറ്റി ലക്ഷ്യമിടുന്നതെങ്കിൽ, ഹൈന്ദവ വിശ്വാസങ്ങളെ മാറ്റിനിർത്തി അവർക്ക് മാത്രമായി മറ്റൊരു വേദിയൊരുക്കി ഇത്തരം പരിപാടികൾ സംഘടിപ്പിക്കുന്നതാകും മര്യാദ. അങ്ങനെയാകുമ്പോൾ യഥാർത്ഥ മതേതരത്വം നിലനിൽക്കുകയും വിശ്വാസികളുടെ മനസ്സിൽ ആശങ്കകൾ ഉടലെടുക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യും. ഭക്തിയും ഭജനയും അതിൻ്റെ തനതായ ആത്മീയ ഭാവത്തിൽ നിലനിൽക്കണമെന്ന വിശ്വാസികളുടെ ആവശ്യം വിദ്വേഷമല്ല, മറിച്ച് സ്വത്വബോധമാണ്. ആ ബോധത്തെ മാനിച്ചുകൊണ്ട് മാത്രമേ ക്ഷേത്ര ഭരണസമിതികൾ മുന്നോട്ട് പോകാവൂ എന്ന് ഈ സംഭവം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.
