മനുഷ്യൻ എന്ന സാമൂഹ്യജീവിയുടെ അസ്തിത്വം അവൻ്റെ വ്യക്തിത്വത്തിലും സ്വഭാവരൂപീകരണത്തിലുമാണ് അധിഷ്ഠിതമായിരിക്കുന്നത്. ഒരു വ്യക്തിയുടെ അടിസ്ഥാനപരമായ സ്വഭാവഗുണങ്ങൾ ജന്മസിദ്ധമാണെങ്കിലും, അവൻ്റെ വ്യക്തിബോധവും സാമൂഹിക സാഹചര്യങ്ങളുടെ നിരന്തരമായ സ്വാധീനവുമാണ് ജീവിതകാലഘട്ടത്തിൽ അവൻ്റെ ‘ക്യാരക്ടർ’ അഥവാ സ്വഭാവശുദ്ധിയെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നത്. കുടുംബം എന്ന പ്രാഥമിക പാഠശാലയിൽ നിന്നും ലഭിക്കുന്ന പ്രാഥമിക അറിവുകൾക്കപ്പുറം, ജീവിതത്തിലെ സങ്കീർണ്ണമായ നന്മതിന്മകളുടെ സാരാംശത്തെ ഒരു വ്യക്തി സ്വാംശീകരിക്കുന്നത് സൗഹൃദങ്ങളിൽ നിന്നും പൊതുസമൂഹത്തിൽ നിന്നുമുള്ള പ്രബുദ്ധവും സ്വാഭാവികവുമായ വ്യക്തിബന്ധങ്ങളിലൂടെയാണ്. തുറന്ന സംവാദങ്ങളും നിസ്വാർത്ഥമായ സ്നേഹബന്ധങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിൽ, മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ മുഖത്തോടെയാണ് സമൂഹത്തിൽ ഇടപെട്ടിരുന്നത്. എന്നാൽ, ആനുകാലിക കോർപ്പറേറ്റ് സംസ്കാരത്തിൻ്റെ അതിപ്രസരം നമ്മുടെ സാംസ്കാരിക ലോകത്തെയും ദൈനംദിന ജീവിതത്തെയും പൂർണ്ണമായും ഹൈജാക്ക് ചെയ്ത് നിയന്ത്രണത്തിലാക്കിയതോടെ ഈ സ്വാഭാവികത നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ലാഭനഷ്ടങ്ങളുടെയും പ്രദർശനപരതയുടെയും അളവുകോലുകൾ മനുഷ്യബന്ധങ്ങളിലേക്ക് കടന്നുകയറിയപ്പോൾ, ആത്മാർത്ഥതയ്ക്ക് പകരം കൃത്രിമത്വം ഇടംപിടിച്ചു. ഇന്ന് സമൂഹത്തിൽ ‘മാന്യൻ’ എന്ന പരിവേഷം അണിയുന്നതിനായി സ്വന്തം വ്യക്തിത്വത്തെത്തന്നെ അടിയറവ് വെക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം ക്രമാതീതമായി വർദ്ധിച്ചുവരികയാണ്. ഉള്ളിൽ ഇരട്ടത്താപ്പും മ്ലേച്ഛതയും ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച്, പുറമെ മാന്യതയുടെ തിളങ്ങുന്ന മുഖംമൂടിയണിഞ്ഞ് നടക്കുന്ന ഇത്തരം കപടനാടകക്കാർ സമൂഹത്തിൻ്റെ ധാർമ്മിക അടിത്തറയെത്തന്നെ കാർന്നുതിന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.
കപടമാന്യതയുടെ ഈ ലോകത്ത് ജീവിക്കുന്നവർ തങ്ങളുടെ അഭിനയം ആരും തിരിച്ചറിയുന്നില്ല എന്ന മൂഢസ്വർഗ്ഗത്തിലാണ് വിഹരിക്കുന്നത്. അവരുടെ മനോഭാവം മരുഭൂമിയിലെ ഒട്ടകപക്ഷിയുടേതിന് സമാനമാണ്. ശത്രുക്കളെ കാണുമ്പോൾ തല മണലിൽ പൂഴ്ത്തിവെക്കുന്ന ഒട്ടകപക്ഷി, തനിക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ലോകത്തെ കാണാൻ കഴിയാത്തതുകൊണ്ട് തന്നെ മറ്റാരും കാണുന്നില്ല എന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നു. എന്നാൽ അതിൻ്റെ ഭീമാകാരമായ ശരീരം പുറമെ നിൽക്കുന്നവർക്ക് വളരെ വ്യക്തമായി കാണാൻ സാധിക്കും എന്ന യാഥാർത്ഥ്യം അത് വിസ്മരിക്കുന്നു. ഇതുപോലെ തന്നെയാണ് സമൂഹത്തിലെ കപട മാന്യവേഷധാരികളുടെയും അവസ്ഥ. തങ്ങളുടെ ഉള്ളിലിരിപ്പും സ്വാർത്ഥതാൽപ്പര്യങ്ങളും അവസരവാദവും എത്രത്തോളം മറച്ചുപിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാലും, കാലക്രമേണ അവരുടെ പ്രവൃത്തികളിലൂടെയും നിലപാടുകളിലൂടെയും അത് പൊതുസമൂഹത്തിന് മുന്നിൽ അനാവരണം ചെയ്യപ്പെടുക തന്നെ ചെയ്യും. മറ്റുള്ളവരുടെ കണ്ണിൽ പൊടിയിട്ട് താൽക്കാലികമായ അംഗീകാരവും പ്രശംസയും നേടിയെടുക്കാൻ ഇവർക്ക് സാധിച്ചേക്കാം. എന്നാൽ, സത്യസന്ധമായ നിരീക്ഷണപാടവമുള്ളവർക്ക് ഇവരുടെ ഓരോ ചലനത്തിലെയും കൃത്രിമത്വം എളുപ്പത്തിൽ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയും. സ്വന്തം മനസ്സാക്ഷിയെ വഞ്ചിച്ചുകൊണ്ട് മറ്റുള്ളവരെ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ വേണ്ടി മാത്രം ജീവിക്കുന്ന ഇവർ, യഥാർത്ഥത്തിൽ സ്വയം അപഹാസ്യരാവുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.
ആധുനിക സമൂഹം നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ധാർമ്മിക പ്രതിസന്ധി, മാന്യത എന്ന പദത്തിന് സംഭവിച്ചിരിക്കുന്ന അർത്ഥശോഷണമാണ്. സത്യസന്ധത, നീതിബോധം, ആർജ്ജവം എന്നിവയായിരുന്നു ഒരുകാലത്ത് മാന്യതയുടെ മാനദണ്ഡങ്ങൾ. എന്നാൽ ഇന്ന്, ഏത് അപമര്യാദകളോടും അനീതികളോടും സന്ധി ചെയ്യാൻ യാതൊരു ഉളുപ്പുമില്ലാത്തവരാണ് ‘മാന്യന്മാർ’ എന്ന പേരിൽ വാഴ്ത്തപ്പെടുന്നത്. തനിക്ക് ‘മാന്യൻ’ എന്ന പട്ടം ലഭിക്കുമെങ്കിൽ, എത്ര വലിയ അധാർമ്മികതയ്ക്കും കൂട്ടുനിൽക്കാൻ ഇക്കൂട്ടർക്ക് യാതൊരു മടിയുമില്ല. സത്യത്തിന് വേണ്ടി നിലകൊള്ളുമ്പോൾ ഉണ്ടായേക്കാവുന്ന ഒറ്റപ്പെടലിനെയും നഷ്ടങ്ങളെയും ഭയന്ന്, ഇവർ എപ്പോഴും ഭൂരിപക്ഷത്തിൻ്റെയും അധികാരത്തിൻ്റെയും പക്ഷത്ത് നിലയുറപ്പിക്കുന്നു. ഈ പ്രവണതയുടെ ഏറ്റവും ദയനീയമായ പ്രത്യാഘാതം, സമൂഹത്തിൽ ന്യായവാദികളായ മനുഷ്യരുടെ എണ്ണം ക്രമാതീതമായി ശോഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്. സത്യം വിളിച്ചുപറയുന്നവരും നീതിക്ക് വേണ്ടി പോരാടുന്നവരും ഒറ്റപ്പെടുകയും പരിഹസിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, പകരം ‘ഗിമ്മിക്കുകാരുടെ’ എണ്ണം സമൂഹത്തിൽ പെരുകുന്നു. പൊള്ളയായ വാചകമടികളിലൂടെയും, കൃത്രിമമായ വിനയത്തിലൂടെയും, ആസൂത്രിതമായ പി.ആർ. പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെയും സ്വയം മഹത്വവൽക്കരിക്കുന്ന ഈ ഗിമ്മിക്കുകാർ, യഥാർത്ഥ മൂല്യങ്ങളെ നിഷ്പ്രഭമാക്കുന്ന ഒരു സവിശേഷ കലിയുഗ പ്രതിസന്ധിയാണ് ഇന്ന് കേരളീയ സമൂഹത്തിൽ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നത്.
കേരളത്തിൻ്റെ സാമൂഹിക-സാംസ്കാരിക മണ്ഡലങ്ങളിൽ ഈ ഇരട്ടമുഖക്കാരുടെ സ്വാധീനം ഇന്ന് പ്രകടമാണ്. പ്രബുദ്ധതയുടെയും പുരോഗമന ചിന്തയുടെയും മേലങ്കിയണിഞ്ഞ് നടക്കുന്ന പലരുടെയും ഉള്ളിൽ തികഞ്ഞ അവസരവാദവും സ്വാർത്ഥതയുമാണ് കുടികൊള്ളുന്നത്. ഒരു വിഷയത്തിൽ ന്യായം ആരുടെ ഭാഗത്താണെന്ന് വ്യക്തമായി അറിയാമെങ്കിൽ പോലും, ന്യായം പറയുന്നവരുടെ ഭാഗത്ത് ആളെണ്ണം കുറവാണെങ്കിൽ ഇക്കൂട്ടർ അവിടേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കുക പോലുമില്ല. പകരം, ആൾബലവും അധികാരവും സമ്പത്തുമുള്ള അന്യായവാദിയുടെ തോളിൽ യാതൊരു ജാള്യതയുമില്ലാതെ ചാരിനിൽക്കാനാണ് ഇവർക്ക് താല്പര്യം. തങ്ങളുടെ നിലനിൽപ്പിനും വളർച്ചയ്ക്കും ഭീഷണിയാകുന്ന യാതൊരു സത്യത്തെയും ഇവർ പിന്തുണയ്ക്കില്ല. ആൾക്കൂട്ടത്തിൻ്റെ കയ്യടി എവിടെയാണോ, അവിടെയാണ് ഇവരുടെ സ്ഥാനം. സ്വന്തമായി നട്ടെല്ലോ നിലപാടുകളോ ഇല്ലാത്ത, കാറ്റടിക്കുന്ന ദിശയിലേക്ക് ചായുന്ന ഈ കോമാളിക്കൂട്ടം സമൂഹത്തിൻ്റെ പുരോഗതിക്ക് വലിയൊരു വിലങ്ങുതടിയാണ്. ഇവർ നടത്തുന്ന കപട നാടകങ്ങൾ കാരണം, യഥാർത്ഥത്തിൽ സമൂഹത്തിന് നന്മ ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരും നിസ്വാർത്ഥമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവരും പലപ്പോഴും നിശബ്ദരാക്കപ്പെടുന്നു.
പഞ്ചതന്ത്രം കഥകളിലെ നീലക്കുറുക്കൻ്റെ ഉപമ ഈ ആധുനിക കപടമാന്യന്മാരുടെ ജീവിതവുമായി അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ യോജിച്ചുപോകുന്ന ഒന്നാണ്. കാട്ടിൽ ഇരതേടി നടക്കുന്നതിനിടെ അബദ്ധത്തിൽ ഒരു അലക്കുകാരൻ്റെ നീലച്ചായം കലക്കിയ പാത്രത്തിൽ വീണ കുറുക്കൻ്റെ കഥ നമുക്കെല്ലാം സുപരിചിതമാണ്. ശരീരമാകെ നീലനിറമായപ്പോൾ, താൻ മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തനായ ഏതോ അമാനുഷിക ജീവിയാണെന്ന് അവൻ സ്വയം വിശ്വസിച്ചു. കാട്ടിലെ മറ്റു മൃഗങ്ങളാകട്ടെ, ഈ അപൂർവ്വ നിറം കണ്ട് അവൻ ഏതോ വിദൂര ദേശത്തുനിന്നും വന്ന പ്രബുദ്ധനായ ഒരു ഭരണാധികാരിയാണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കുകയും അവനെ തങ്ങളുടെ രാജാവായി വാഴിക്കുകയും ചെയ്തു. കുറുക്കൻ തൻ്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം മറച്ചുവെച്ച് ഗാംഭീര്യത്തോടെ പെരുമാറാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ, ഈ നാടകത്തിന് അധികം ആയുസ്സുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒരു ദിവസം കനത്ത മഴ പെയ്തപ്പോൾ, കുറുക്കൻ്റെ ശരീരത്തിലെ നീലച്ചായം മുഴുവൻ ഒലിച്ചുപോവുകയും അവൻ്റെ യഥാർത്ഥ തവിട്ടുനിറം പുറത്തുവരികയും ചെയ്തു. അതോടൊപ്പം സ്വന്തം വർഗ്ഗത്തിൽപ്പെട്ട കുറുക്കന്മാരുടെ ഓരിയിടൽ കേട്ടപ്പോൾ, അവൻ തൻ്റെ രാജകീയ വേഷം മറന്ന് അവരോടൊപ്പം ചേർന്ന് ഓരിയിടാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോഴാണ് തങ്ങളെ ഇത്രയും കാലം വഞ്ചിക്കുകയായിരുന്ന ഒരു സാധാരണ കുറുക്കനാണ് ഇവനെന്ന യാഥാർത്ഥ്യം മറ്റു മൃഗങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലായത്.
ഇന്ന് നമ്മുടെ ചുറ്റുപാടും കാണുന്നതും ഇത്തരത്തിലുള്ള അനേകം ‘നീലക്കുറുക്കന്മാരെ’യാണ്. അധികാരത്തിനും, സാമൂഹിക അംഗീകാരത്തിനും, ‘മാന്യൻ’ എന്ന വ്യാജ പരിവേഷത്തിനും വേണ്ടി പദവികളുടെയും, സമ്പത്തിൻ്റെയും, കപട സദാചാരത്തിൻ്റെയും നീലച്ചായത്തിൽ മുങ്ങിക്കുളിച്ച് വേഷം കെട്ടുന്നവരാണിവർ. കോർപ്പറേറ്റ് ശൈലിയിലുള്ള സംസാരരീതികളും, ആഡംബരപൂർണ്ണമായ ജീവിതശൈലിയും, സോഷ്യൽ മീഡിയയിലെ കൃത്രിമമായ പ്രതിച്ഛായാ നിർമ്മിതികളും ഉപയോഗിച്ച് ഇവർ പൊതുസമൂഹത്തെ വിസ്മയിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. തങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ ഉന്നതരാണെന്നും, സമൂഹത്തിലെ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളുടെയും പരിഹാരം തങ്ങളുടെ കൈവശമാണെന്നും ഇവർ ഭാവിക്കുന്നു. സാധാരണക്കാരായ മനുഷ്യർ ഇവരുടെ ഈ പുറംമോടിയിൽ ആകൃഷ്ടരാവുകയും, ഇവരെ ആദരവോടെ നോക്കിക്കാണുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ, എത്ര വലിയ ചായം പൂശിയാലും ഉള്ളിലെ കുറുക്കൻ്റെ സ്വഭാവം മാറ്റാൻ കഴിയില്ല എന്നത് പ്രകൃതിനിയമമാണ്.
കാലം എന്ന പെരുമഴ പെയ്യുമ്പോൾ, ഈ കപടമാന്യന്മാരുടെ ശരീരത്തിലെ കൃത്രിമച്ചായങ്ങളെല്ലാം ഒലിച്ചുപോകുക തന്നെ ചെയ്യും. പ്രതിസന്ധി ഘട്ടങ്ങളിലും, നിർണ്ണായകമായ തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കേണ്ട സന്ദർഭങ്ങളിലും ഇവരുടെ യഥാർത്ഥ നിറം പുറത്തുവരും. സ്വന്തം താൽപ്പര്യങ്ങൾക്ക് കോട്ടം തട്ടുന്ന ഒരു സാഹചര്യം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, ഇവർ അതുവരെ അണിഞ്ഞിരുന്ന മാന്യതയുടെയും പുരോഗമനത്തിൻ്റെയും മുഖംമൂടികൾ വലിച്ചെറിഞ്ഞ് തങ്ങളുടെ തനിസ്വഭാവം പുറത്തെടുക്കും. അധികാരക്കൊതിയും, പകപോക്കലും, അസഹിഷ്ണുതയും അവരുടെ വാക്കുകളിലൂടെയും പ്രവൃത്തികളിലൂടെയും മറനീക്കി പുറത്തുവരും. നീലക്കുറുക്കൻ മഴയത്ത് നനഞ്ഞ് സ്വന്തം വർഗ്ഗത്തോടൊപ്പം ചേർന്ന് ഓരിയിട്ടതുപോലെ, നിർണ്ണായക നിമിഷങ്ങളിൽ ഇവർ തങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ മ്ലേച്ഛമായ സ്വഭാവത്തിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകും. അതുവരെ ഇവരെ അന്ധമായി വിശ്വസിക്കുകയും ആരാധിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്ന സമൂഹത്തിന്, തങ്ങൾ വഞ്ചിക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് അന്ന് ഉണ്ടാകും.
ഈ സാമൂഹിക വിപത്തിനെതിരെ വ്യക്തികളും സമൂഹവും ജാഗ്രത പാലിക്കേണ്ടത് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. പുറംമോടികളെയും വാചകമടികളെയും അടിസ്ഥാനമാക്കി ഒരാളുടെ വ്യക്തിത്വത്തെ അളക്കുന്ന പ്രവണത നാം ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടതുണ്ട്. കോർപ്പറേറ്റ് ഗിമ്മിക്കുകൾക്കും കൃത്രിമമായ പ്രതിച്ഛായാ നിർമ്മിതികൾക്കും അപ്പുറം, ഒരു വ്യക്തിയുടെ പ്രവൃത്തികളിലെ ആത്മാർത്ഥതയെയും, പ്രതിസന്ധി ഘട്ടങ്ങളിൽ അയാൾ സ്വീകരിക്കുന്ന നീതിപൂർവ്വകമായ നിലപാടുകളെയും വേണം നാം മാനദണ്ഡമാക്കാൻ. ഭൂരിപക്ഷത്തിൻ്റെ കയ്യടിക്ക് വേണ്ടി സത്യത്തെ ബലികഴിക്കാത്ത, ആൾബലം കുറവാണെങ്കിൽ പോലും ന്യായത്തിൻ്റെ പക്ഷത്ത് ഉറച്ചുനിൽക്കുന്ന മനുഷ്യരെയാണ് സമൂഹം ആദരിക്കേണ്ടത്. സ്വന്തം വ്യക്തിത്വത്തെ പണയപ്പെടുത്താതെ, ഉള്ളിലുള്ള നന്മതിന്മകളെ സത്യസന്ധമായി അഭിമുഖീകരിച്ച് ജീവിക്കുന്നവർക്ക് മാത്രമേ യഥാർത്ഥ മാന്യത അവകാശപ്പെടാൻ സാധിക്കുകയുള്ളൂ.
മുഖംമൂടികൾ അഴിഞ്ഞുവീഴുന്ന ഒരു കാലം തീർച്ചയായും വന്നെത്തും; അന്ന് സത്യസന്ധതയുടെയും ആർജ്ജവത്തിൻ്റെയും വെളിച്ചത്തിൽ കപടനാടകക്കാരുടെ യഥാർത്ഥ മുഖം ലോകം തിരിച്ചറിയുക തന്നെ ചെയ്യും.
✍️ ദിലീഷ് കുമാർ കണ്ണോത്ത്..
