കേരളം ഇന്ന് കടന്നുപോകുന്നത് അത്യന്തം ഗൗരവകരമായ ഒരു ആരോഗ്യ പ്രതിസന്ധിയിലൂടെയാണ്. എലിപ്പനി, ഡെങ്കിപ്പനി, വൈറൽ പനികൾ എന്നിവയുടെ തുടർച്ചയായ വ്യാപനം സംസ്ഥാനത്തിൻ്റെ സാമൂഹികവും സാമ്പത്തികവുമായ അടിത്തറയെത്തന്നെ ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നു. നമ്മുടെ നാട് നേരിടുന്ന ഈ മാരകമായ പകർച്ചവ്യാധികളുടെ ഉറവിടം വെറും ആശുപത്രികൾക്കോ ചികിത്സാ കേന്ദ്രങ്ങൾക്കോ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതല്ല; മറിച്ച്, അശ്രദ്ധമൂലം ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട കൃഷിയിടങ്ങളിലും മാലിന്യങ്ങൾ കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന വയലുകളിലും മലിനജല ചാലുകളിലും ആണ് ഇവയുടെ ഉത്ഭവം. ഈ വിപത്തിനെ ശാശ്വതമായി ഇല്ലാതാക്കാൻ സർക്കാർ സംവിധാനങ്ങളുടെയും ജനങ്ങളുടെയും കൂട്ടായ പരിശ്രമത്താൽ ഒരു സമഗ്ര ശുദ്ധീകരണ പദ്ധതിയും കൃഷി പുനരുജ്ജീവനവും അടിയന്തരമായി നടപ്പിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്.
കൃഷിയുമായുള്ള ബന്ധം വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ടതോടെ കേരളത്തിലെ വയലുകളും തരിശുഭൂമികളും ഇന്ന് മാലിന്യനിക്ഷേപ കേന്ദ്രങ്ങളായി മാറിയിരിക്കുന്നു. കൃഷിഭൂമി കൃഷി ചെയ്യാതെ തരിശായി കിടക്കുമ്പോൾ അവിടെ സ്വാഭാവികമായ ജൈവചക്രം തകരാറിലാവുകയും, അത് രോഗവാഹകരായ എലികളുടെയും കൊതുകുകളുടെയും പ്രജനന കേന്ദ്രമായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു. കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന മാലിന്യങ്ങളും വെള്ളവും മലിനമാക്കി പുറത്തേക്ക് ഒഴുക്കുന്നത് സമീപത്തെ കിണറുകളെയും തോടുകളെയും മാരകമായ രോഗാണുക്കളുടെ ഉറവിടങ്ങളാക്കി മാറ്റുന്നു. എലിപ്പനി പോലുള്ള മാരകമായ രോഗങ്ങൾ ഇന്ന് ഗ്രാമ-നഗര ഭേദമന്യേ പടർന്നുപിടിക്കാൻ കാരണം ഈ പാരിസ്ഥിതിക അസന്തുലിതാവസ്ഥയാണ്. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ, ശുചിത്വ പരിപാലനം കേവലം ഒരു തദ്ദേശീയ വിഷയമല്ല, അതൊരു സംസ്ഥാനതല ആരോഗ്യ അടിയന്തരാവസ്ഥയായി കണ്ട് നടപടികൾ സ്വീകരിക്കണം.
ഈ മഹാവിപത്തിനെ പ്രതിരോധിക്കാൻ കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന സർക്കാരുകളും കൃഷി, ആരോഗ്യ, സാമൂഹ്യക്ഷേമ വകുപ്പുകളും തദ്ദേശ സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങളും ഒരു കുടക്കീഴിൽ അണിനിരന്നേ മതിയാകൂ. എല്ലാ കൃഷിഭവനുകളെയും കേന്ദ്രീകരിച്ചുകൊണ്ട് തരിശുകിടക്കുന്ന പാടശേഖരങ്ങളെ പൂർണ്ണമായും കൃഷിയോഗ്യമാക്കാൻ അടിയന്തര പദ്ധതികൾ ആവിഷ്കരിക്കണം. ഇതിനായി അത്യാധുനിക യന്ത്രസാമഗ്രികൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള സൗകര്യങ്ങൾ കൃഷിഭവനുകൾ വഴി കർഷകർക്ക് ലഭ്യമാക്കണം. കൃഷിഭൂമി തരിശിടുന്ന പ്രവണത കർശനമായ നിയമങ്ങളിലൂടെ തടയുകയും, കൃഷി ചെയ്യുന്ന ഭൂവുടമകൾക്ക് സർക്കാർ പ്രത്യേക ആനുകൂല്യങ്ങളും പ്രോത്സാഹനങ്ങളും നൽകുകയും വേണം. കൃഷിയിടങ്ങൾ വീണ്ടും സജീവമാകുമ്പോൾ അവിടെ മാലിന്യം നിക്ഷേപിക്കുന്ന പ്രവണതയ്ക്ക് താനേ അറുതി വരും.
മാലിന്യ സംസ്കരണത്തിൽ ഓരോ പൗരനും ഉത്തരവാദിത്തമുണ്ട്. എന്നാൽ ഗ്രാമതലങ്ങളിലെ മാലിന്യശേഖരണവും സംസ്കരണവും ശാസ്ത്രീയമാക്കാൻ തദ്ദേശഭരണ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് വലിയ ഉത്തരവാദിത്തമാണുള്ളത്. മാലിന്യം വലിച്ചെറിയുന്ന ശീലത്തെ ക്രിമിനൽ കുറ്റമായിക്കണ്ട് കർശനമായ പിഴയും ശിക്ഷാ നടപടികളും ഉറപ്പാക്കണം. ആരോഗ്യ വകുപ്പ് പകർച്ചവ്യാധി നിരീക്ഷണത്തിലും ചികിത്സയിലും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ, സാമൂഹ്യ ക്ഷേമ വകുപ്പിന്റെ പിന്തുണയോടെ ഓരോ വാർഡിലും ശുചിത്വ സമിതികൾ രൂപീകരിച്ച് മണ്ണ്, ജലം, പരിസരം എന്നിവയുടെ ശുചിത്വം ഉറപ്പുവരുത്തണം. കുടുംബശ്രീ, സന്നദ്ധ സംഘടനകൾ, യുവജന പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ എന്നിവയെ അണിനിരത്തി ജനകീയമായ ഒരു ശുചിത്വ പ്രസ്ഥാനം കേരളത്തിൽ വളർത്തിയെടുക്കണം.
കേരളത്തിന്റെ ആരോഗ്യസംരക്ഷണം എന്നത് കേവലം മരുന്നുകൾ നൽകലല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ പ്രകൃതിയെയും കൃഷിയിടങ്ങളെയും സംരക്ഷിക്കലാണ്. തരിശുഭൂമികൾ കൃഷിയിടങ്ങളായി മാറുമ്പോൾ നാടിന്റെ ഭക്ഷ്യസുരക്ഷയും ഒപ്പം ആരോഗ്യസുരക്ഷയും ഒരേസമയം ഉറപ്പാക്കപ്പെടുന്നു. പരിസ്ഥിതി സൗഹൃദപരമായ ഒരു ജീവിതശൈലിയിലേക്ക് തിരിച്ചുപോകാൻ ഈ പകർച്ചവ്യാധിക്കാലം നമ്മളെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു. സർക്കാരും ജനങ്ങളും കൈകോർത്ത്, കൃഷിയെയും പരിസ്ഥിതിയെയും പുനരുജ്ജീവിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് നടപ്പിലാക്കുന്ന ഈ സമഗ്ര ശുദ്ധീകരണ പദ്ധതി മാത്രമേ വരുംതലമുറയ്ക്ക് സുരക്ഷിതമായ ഒരു കേരളം സമ്മാനിക്കാൻ വഴിയൊരുക്കുകയുള്ളൂ. ഇതൊരു രാഷ്ട്രീയ അജണ്ടയല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ അതിജീവനത്തിന്റെ അനിവാര്യതയാണ്.
