വിശ്വഹിന്ദു പരിഷത്തിന്റെ ആശയധാരകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ആഗോളവത്ക്കരണ കാലഘട്ടത്തിലെ ചരിത്രത്തിന്റെയും സംസ്കാരത്തിന്റെയും ദേശീയതയുടെയും പ്രസക്തി പരിശോധിക്കുന്ന ലേഖനം.
ആധുനിക ലോകത്ത് ആഗോളവത്ക്കരണം കൊണ്ടുവന്ന സാമ്പത്തികവും സാംസ്കൃതികവുമായ മാറ്റങ്ങൾ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ തനതായ സ്വത്വത്തെയും ദേശീയബോധത്തെയും ആഴത്തിൽ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിർത്തികൾ ഇല്ലാതാവുകയും വിവരസാങ്കേതികവിദ്യ ലോകത്തെ ഒരു ഗ്രാമമാക്കി മാറ്റുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, ഓരോ രാജ്യത്തിന്റെയും തനതായ പൈതൃകം കടുത്ത വെല്ലുവിളികളെ നേരിടുന്നു. ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, വിശ്വഹിന്ദു പരിഷത്ത് പോലുള്ള ദേശീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന ചരിത്രം, സംസ്ക്കാരം, രാഷ്ട്ര നിർമ്മാണം, ദേശീയത എന്നീ ആശയങ്ങൾക്ക് വലിയ പ്രസക്തിയുണ്ട്. ഭാരതത്തിന്റെ സനാതന മൂല്യങ്ങളെയും പൈതൃകത്തെയും മുറുകെപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട്, ആഗോളവത്ക്കരണത്തിന്റെ വെല്ലുവിളികളെ അതിജീവിക്കുക എന്നതാണ് ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ മുഖ്യ ലക്ഷ്യം.
ചരിത്രം എന്നത് കേവലം കഴിഞ്ഞുപോയ കാലഘട്ടങ്ങളുടെ രേഖയല്ല; മറിച്ച് ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ആത്മാവും ഊർജസ്രോതസ്സുമാണ്. കൊളോണിയൽ ഭരണകാലത്ത് ഭാരതത്തിന്റെ ചരിത്രം ബോധപൂർവ്വം വളച്ചൊടിക്കപ്പെടുകയും, നമ്മുടെ സംസ്കാരത്തെയും പാരമ്പര്യത്തെയും അപകർഷതാബോധത്തോടെ കാണാൻ പാകത്തിൽ പാഠ്യപദ്ധതികൾ നിർമ്മിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. വിദേശ അക്രമണങ്ങളിൽ തകർക്കപ്പെട്ട ക്ഷേത്രങ്ങളും, ഭാരതത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ചരിത്രസ്മാരകങ്ങളും പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കേണ്ടത് ദേശീയ അഭിമാനത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്ന് വിശ്വഹിന്ദു പരിഷത്ത് വിശ്വസിക്കുന്നു. രാമജന്മഭൂമി പ്രസ്ഥാനം പോലുള്ള മുന്നേറ്റങ്ങൾ ചരിത്രപരമായ നീതിനിഷേധത്തിനെതിരെയുള്ള ജനങ്ങളുടെ വികാരപ്രകടനമായിരുന്നു. ചരിത്രപരമായ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെ അഭിമുഖീകരിച്ചുകൊണ്ട് മാത്രമേ ഒരു രാഷ്ട്രത്തിന് അന്തസ്സോടെ മുന്നോട്ട് പോകാൻ സാധിക്കൂ.
സംസ്ക്കാരമാണ് ഒരു സമൂഹത്തിന് സ്വന്തമായ മേൽവിലാസം നൽകുന്നത്. എന്നാൽ ആഗോളവത്ക്കരണം കൊണ്ടുവന്ന ഉപഭോഗ സംസ്ക്കാരം ലോകമെമ്പാടുമുള്ള തനതായ സംസ്കാരങ്ങളെ ഏകതാനമാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. സാധനങ്ങൾ മാത്രമല്ല, മൂല്യങ്ങളും വിനിമയം ചെയ്യപ്പെടുന്ന ആഗോളവത്ക്കരണ കാലത്ത്, പാശ്ചാത്യവത്ക്കരണത്തെ അന്ധമായി അനുകരിക്കുന്നത് നമ്മുടെ തനതായ ധാർമ്മിക മൂല്യങ്ങളുടെ തകർച്ചയ്ക്ക് കാരണമാകുന്നു. സത്യം, അഹിംസ, സേവനം, കുടുംബബന്ധങ്ങൾ, പ്രകൃതിയോടുള്ള ആദരവ് തുടങ്ങിയ ഭാരതീയ മൂല്യങ്ങൾ ആഗോള തലത്തിൽതന്നെ അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ യുവതലമുറയെ പാശ്ചാത്യ അന്ധമായ അനുകരണങ്ങളിൽ നിന്നും മാറ്റിനിർത്തി, നമ്മുടെ പാരമ്പര്യത്തോടും ആചാരങ്ങളോടും ഇണക്കിനിർത്തേണ്ടത് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.
പാശ്ചാത്യ രാഷ്ട്രീയ ശാസ്ത്രം നിർവ്വചിക്കുന്ന ‘സംസ്ഥാനം’ എന്ന സങ്കൽപ്പത്തിൽ നിന്നും തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ് ഭാരതീയ ദൃഷ്ടിയിലുള്ള ‘രാഷ്ട്രം’ എന്ന സങ്കല്പം. ഭാരതം കേവലം ഒരു ഭൂപ്രദേശമല്ല, അതൊരു സാംസ്കൃതിക യാഥാർത്ഥ്യമാണ്. സമൂഹത്തിലെ ഓരോ വ്യക്തിയും പ്രകൃതിയും പ്രപഞ്ചവും പരസ്പരബന്ധിതമാണെന്ന ഏകാത്മക മനുഷ്യദർശനമാണ് രാഷ്ട്ര നിർമ്മാണത്തിന് അടിത്തറയാകേണ്ടത്. ജാതി, മത, വർഗ്ഗ വ്യത്യാസങ്ങൾക്കതീതമായി മുഴുവൻ ഹിന്ദുസമൂഹത്തെയും ഒരേ കുടക്കീഴിൽ അണിനിരത്തുക എന്നത് വിശ്വഹിന്ദു പരിഷത്തിന്റെ മുഖ്യ അജണ്ടയാണ്. അസ്പൃശ്യതയും അസമത്വവും പൂർണ്ണമായി നിർമ്മാർജ്ജനം ചെയ്താൽ മാത്രമേ ശക്തവും സമഗ്രവുമായ ഒരു രാഷ്ട്ര നിർമ്മാണം സാധ്യമാകൂ.
ഭാരതത്തിലെ ദേശീയതയുടെ പര്യായമാണ് ഹിന്ദുത്വ. ഇത് ഏതെങ്കിലും ഒരു പൂജാക്രമത്തെയോ മതവിശ്വാസത്തെയോ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നല്ല, മറിച്ച് ഈ ഭൂമിയെ മാതൃഭൂമിയായി കാണുന്ന മുഴുവൻ ജനങ്ങളുടെയും പൊതുവായ സാംസ്കൃതിക സ്വത്വമാണ്. ആഗോളവത്ക്കരണത്തിന്റെ മറവിൽ നടക്കുന്ന സാംസ്കൃതിക അധിനിവേശത്തെ ചെറുക്കാൻ ശക്തമായ ദേശീയബോധം ആവശ്യമാണ്. നുഴഞ്ഞുകയറ്റം, മതംമാറ്റം, രാജ്യവിരുദ്ധ ശക്തികളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ എന്നിവ ഭാരതത്തിന്റെ ദേശീയ സുരക്ഷയ്ക്ക് കടുത്ത ഭീഷണിയാണ്. ഇതിനെതിരെ ശക്തമായ ജനജാഗ്രത ഉണ്ടാക്കുക എന്നത് ദേശീയതയുടെ അനിവാര്യ ഘടകമാണ്.
ആഗോളവത്ക്കരണം സൃഷ്ടിക്കുന്ന സാമ്പത്തികവും സാംസ്കൃതികവുമായ വെല്ലുവിളികളെ ഭാരതം നേരിടേണ്ടത് സ്വന്തം തത്വചിന്തയിലൂടെയും പാരമ്പര്യത്തിലൂടെയുമാണ്. ‘വസുദൈവ കുടുംബകം’ എന്ന സന്ദേശം ലോകത്തിന് നൽകാൻ ഭാരതത്തിന് കഴിയുന്നത് സ്വന്തം വേരുകളിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുമ്പോൾ മാത്രമാണ്. ചരിത്രത്തെ പുനർവായന നടത്തുക വഴി ആത്മവിശ്വാസം വീണ്ടെടുക്കാനും, സംസ്കാരത്തെ സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് മൂല്യാധിഷ്ഠിത സമൂഹം സൃഷ്ടിക്കാനും, ദേശീയതയുടെ അടിത്തറയിൽ ശക്തമായ രാഷ്ട്ര നിർമ്മാണം പൂർത്തിയാക്കാനും വിശ്വഹിന്ദു പരിഷത്ത് മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന ആശയങ്ങൾക്ക് ഇന്ത്യാ രാജ്യത്ത് ഇക്കാലഘട്ടത്തിൽ അതിപ്രധാനമായ പങ്കുണ്ട്. ശക്തവും സമൃദ്ധവുമായ ഒരു ഭാരതം സൃഷ്ടിക്കുക എന്നത് ഓരോ പൗരന്റെയും കടമയാണ്.
