കേരളത്തിലെ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ രംഗത്ത് വലിയ ചർച്ചകൾക്ക് വഴിവെച്ച ഒന്നാണ് എറണാകുളം ജില്ലയിലെ മലയാറ്റൂരിൽ അരങ്ങേറിയ സംഭവങ്ങൾ. മലയാറ്റൂർ മധുരിമ ജംഗ്ഷനിൽ ആർഎസ്എസ് ശാഖാ പ്രവർത്തനം തടസ്സപ്പെടുത്തിയതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പഞ്ചായത്ത് പ്രസിഡന്റ് സലോമി ടോമി സർവ്വകക്ഷി യോഗത്തിൽ നടത്തിയ തുറന്നുപറച്ചിൽ സമൂഹത്തിന്റെ വിവിധ കേന്ദ്രങ്ങളിൽ വലിയ ചർച്ചയായി മാറിയിരിക്കുകയാണ്.
ഒരു ജനപ്രതിനിധിയുടെ ഭാഗത്തുനിന്നുണ്ടാകേണ്ട അടിസ്ഥാനപരമായ വിവരങ്ങളുടെ അഭാവവും, അത് ഒരു സാംസ്കാരിക സംഘടനയുടെ പ്രവർത്തന സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് മേൽ ഉണ്ടാക്കിയ ആഘാതവും ഈ സംഭവത്തിലൂടെ വ്യക്തമാകുന്നു. ആർഎസ്എസ് ശാഖാ പ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ച് തെറ്റിദ്ധരിച്ചും യാതൊരുവിധ മുൻധാരണകളുമില്ലാതെയും നടത്തിയ സമരങ്ങൾ ജനാധിപത്യ സംവിധാനത്തിന് തന്നെ അപമാനകരമാണെന്ന് വിമർശനങ്ങൾ ഉയരുന്നുണ്ട്.
മലയാറ്റൂർ മധുരിമ ജംഗ്ഷനിൽ ആർഎസ്എസ് ശാഖയുടെ പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ചതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് വിവാദങ്ങളുടെ തുടക്കം. ശാഖാ പ്രവർത്തനം നടക്കുന്നത് ഒരു കെട്ടിട നിർമ്മാണമാണെന്നോ അല്ലെങ്കിൽ എസ്.എൻ.ഡി.പി ശാഖ പോലെ എന്തോ ആണെന്നോ തെറ്റിദ്ധരിച്ചാണ് മലയാറ്റൂർ പഞ്ചായത്ത് പ്രസിഡന്റ് സലോമി ടോമിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ പ്രതിഷേധങ്ങൾ അരങ്ങേറിയത്. പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ ഉപരോധം ഉൾപ്പെടെയുള്ള കടുത്ത സമരപരിപാടികളിലേക്കാണ് ഇവർ നീങ്ങിയത്. എന്നാൽ പിന്നീട് വിളിച്ചുകൂട്ടിയ സർവ്വകക്ഷി യോഗത്തിലാണ് പ്രസിഡന്റ് തന്റെ ഭാഗത്തുണ്ടായ ഗുരുതരമായ വീഴ്ച പരസ്യമായി ഏറ്റുപറഞ്ഞത്.
ഒമ്പതാം വാർഡിലെ ജനപ്രതിനിധി കൂടിയായ തനിക്ക് തന്റെ വാർഡിൽ നടക്കുന്ന സംഭവവികാസങ്ങളെക്കുറിച്ച് യാതൊരു അറിവുമില്ലായിരുന്നു എന്ന് അവർ വ്യക്തമാക്കി. “ആർഎസ്എസ് ശാഖ എന്താണെന്ന് പോലും എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു, അതിൽ എനിക്ക് നാണക്കേടുണ്ട്” എന്നായിരുന്നു പ്രസിഡന്റിന്റെ തുറന്നുപറച്ചിൽ.
കാലടി എസ്.എച്ച്‌.ഒ, വിവിധ രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടി നേതാക്കൾ, ജനപ്രതിനിധികൾ എന്നിവർ പങ്കെടുത്ത യോഗത്തിലായിരുന്നു ഈ വെളിപ്പെടുത്തൽ.
ഒരു പ്രദേശത്തെ ജനങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഭരണാധികാരികൾ അവിടത്തെ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായ ധാരണയുള്ളവരായിരിക്കണം. എന്നാൽ യാതൊരുവിധ വസ്തുതകളും പരിശോധിക്കാതെ, കേവലം തെറ്റിദ്ധാരണയുടെ പുറത്ത് പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ ഉപരോധം പോലെയുള്ള സമരപരിപാടികൾ സംഘടിപ്പിച്ചത് പഞ്ചായത്ത് ഭരണസമിതിയുടെയും ജനപ്രതിനിധികളുടെയും ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള കനത്ത വീഴ്ചയായിട്ടാണ് വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നത്. പ്രസിഡന്റിന്റെ പരസ്യമായ ഈ തുറന്നുപറച്ചിലിലൂടെ സമരം നടത്തിയ മുഴുവൻ ജനപ്രതിനിധികളും പൊതുസമൂഹത്തിന് മുന്നിൽ അപഹാസ്യരായിരിക്കുകയാണ്. ഒരു സംഘടനയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ച് പഠിക്കാനോ അന്വേഷിക്കാനോ തയ്യാറാകാതെ സമരത്തിനിറങ്ങിയത് ജനാധിപത്യ സംവിധാനത്തോടുള്ള വെല്ലുവിളിയാണെന്ന് സംഘപരിവാർ സംഘടനകളും മറ്റ് രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷകരും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അനാവശ്യ സമരങ്ങൾ നടത്തി നാടിന്റെ സമാധാന അന്തരീക്ഷം തകർക്കാൻ ശ്രമിച്ച ജനപ്രതിനിധികൾ പൊതുസമൂഹത്തോട് മാപ്പ് പറയണമെന്നും ശക്തമായ ആവശ്യങ്ങൾ ഉയർന്നിട്ടുണ്ട്.
രാഷ്ട്രീയ സ്വയംസേവക സംഘം ഒരു രാഷ്ട്രീയ കക്ഷിയോ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ മത്സരിക്കുന്ന സംഘടനയോ അല്ല; മറിച്ച് അതൊരു ദേശീയ സാംസ്കാരിക സംഘടനയാണ്. സമൂഹത്തിൽ ദേശസ്നേഹവും സാംസ്കാരിക മൂല്യങ്ങളും ശാരീരിക-മാനസിക ഉണർവും വളർത്തിയെടുക്കുക എന്നതാണ് ഇതിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം. സമൂഹത്തിലെ വിവിധ മേഖലകളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന വ്യക്തികളെ രാജ്യസ്നേഹമുള്ളവരായി വാർത്തെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രസ്ഥാനമാണിത്.
ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏറെ ശ്രദ്ധേയവും പ്രാധാന്യവുമുള്ള ഒന്നാണ് ശാഖാ പ്രവർത്തനം. ശാഖ എന്നത് കേവലം ഒരു കൂടിച്ചേരൽ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് രാജ്യത്തിന്റെ സംസ്കാരവും മൂല്യങ്ങളും ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്ന ശാരീരിക-ബൗദ്ധിക പരിശീലന കേന്ദ്രമാണ്. ജനാധിപത്യപരമായ നിയമങ്ങൾ പാലിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഇത്തരം സാംസ്കാരിക സംഘടനകളുടെ ശാഖാ പ്രവർത്തനം തടസ്സപ്പെടുത്താൻ ചിലർ ശ്രമിക്കുന്നത് നിയമം കയ്യിലെടുക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ്. മലയാറ്റൂരിലെ സംഭവം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത് പോലെ, ഇത്തരം അസഹിഷ്ണുത വെച്ചുപുലർത്തുകയാണെങ്കിൽ നാളെ ഇവിടെയുള്ള മറ്റ് സംഘടനകളുടെ പൊതുയോഗങ്ങളും സാംസ്കാരിക പരിപാടികൾ വരെ തടയേണ്ടിവരുന്ന സാഹചര്യം സംജാതമാകും.
ഇത് അഭിപ്രായ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും ജനാധിപത്യ അവകാശങ്ങൾക്കും മേലുള്ള കടന്നുകടത്തലാണ്.
മലയാറ്റൂരിൽ നടന്ന സംഭവങ്ങൾ കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രീയ-ഭരണ സംവിധാനങ്ങൾക്ക് വലിയൊരു പാഠമാണ് നൽകുന്നത്. വസ്തുതകൾ മനസ്സിലാക്കാതെയും ഭരണഘടനാപരമായ അവകാശങ്ങളെ മാനിക്കാതെയും നടത്തുന്ന ഏത് എതിർപ്പുകളും ആത്യന്തികമായി പ്രതിഷേധക്കാരെത്തന്നെയാണ് അപഹാസ്യരാക്കുക. ജനാധിപത്യ രാജ്യത്ത് ഏത് ദേശീയ സാംസ്കാരിക സംഘടനയ്ക്കും നിയമപരമായി പ്രവർത്തിക്കാനുള്ള അവകാശമുണ്ട്. ജനപ്രതിനിധികൾ ആവേണ്ടത് പക്ഷപാതപരമായി പെരുമാറുന്നവരല്ല, മറിച്ച് നിയമവാഴ്ചയെയും ഭരണഘടനയെയും സംരക്ഷിക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായവരാണ്. മലയാറ്റൂരിലെ സംഭവത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, ഇത്തരം സങ്കുചിത താൽപ്പര്യങ്ങളും അറിവില്ലായ്മയും കൊണ്ടുള്ള പ്രതിഷേധങ്ങൾ ഇനിയെങ്കിലും ആവർത്തിക്കില്ല എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തേണ്ടത് ഉത്തരവാദപ്പെട്ട ജനപ്രതിനിധികളുടെയും പൊതുസമൂഹത്തിന്റെയും കടമയാണ്. സമാധാനാന്തരീക്ഷം നിലനിർത്തിക്കൊണ്ട് എല്ലാ സംഘടനകൾക്കും അവരവരുടെ പ്രവർത്തന സ്വാതന്ത്ര്യം ഉറപ്പാക്കാൻ ഭരണാധികാരികൾ തയ്യാറാകേണ്ടതുണ്ട്.
