ദിലീഷ് കണ്ണോത്ത്
ഭാരതത്തിൻ്റെ ആഭ്യന്തര സുരക്ഷയും വിദേശ രഹസ്യാന്വേഷണ വിഭാഗവും തമ്മിലുള്ള നിഗൂഢമായ ഇടനാഴികളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന ‘ധുരന്ധർ’ എന്ന ചലച്ചിത്രം വെറുമൊരു വിനോദോപാധിയല്ല, മറിച്ച് ഓരോ ഭാരതീയനും അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട അതിസാഹസികമായ ഒരു ചരിത്രരേഖയാണ്. ഒരു സാധാരണക്കാരൻ തൻ്റെ കുടുംബത്തിന് നേരെയുണ്ടായ അനീതിക്ക് പ്രതികാരം ചെയ്യുന്നതിൽ തുടങ്ങി, രാജ്യത്തിൻ്റെ അഖണ്ഡത കാത്തുസൂക്ഷിക്കാനായി ബലൂചിസ്ഥാൻ്റെ മണ്ണിൽ ചാരനായി മാറുന്ന നായകൻ്റെ കഥ ഏതൊരു രാജ്യസ്നേഹിയുടെയും രക്തം തിളപ്പിക്കുന്നതാണ്.
സ്വന്തം സഹോദരിയെ പീഡിപ്പിച്ച അധികാരമത്തനായ എം.എൽ.എയോട് പകവീട്ടുന്ന നായകനെ, നിയമത്തിൻ്റെ നൂലാമാലകളിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ച് രാജ്യസുരക്ഷയുടെ ഭാഗമാക്കുന്ന ‘റോ’ (RAW) ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ നീക്കം സിനിമയുടെ പ്ലോട്ടിനെ മറ്റൊരു തലത്തിലേക്ക് ഉയർത്തുന്നു. ഇത് കേവലം ഒരു പ്രതികാര കഥയല്ല, മറിച്ച് വ്യക്തിപരമായ ലക്ഷ്യങ്ങളെ മാതൃഭൂമിയുടെ സേവനത്തിനായി വഴിതിരിച്ചുവിടുന്ന ഒരു പോരാളിയുടെ ഉദയമാണ്.
സിനിമയിലെ ഓരോ പ്രധാന സംഭവവികാസങ്ങളെയും ചരിത്രപരമായി വിശകലനം ചെയ്യുമ്പോൾ, അവ കേവലം തിരക്കഥാകൃത്തിൻ്റെ ഭാവനയല്ലെന്ന് നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കും. ചോര മണക്കുന്ന ഇന്ത്യൻ അധോലോകവും രാജ്യത്തിൻ്റെ സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങളും തമ്മിൽ നടന്ന അവിശ്വസനീയമായ നിഴൽ യുദ്ധമാണ് ഈ ചിത്രത്തിന്റെ നട്ടെല്ല്. ഇതിഹാസതുല്യനായ അജിത് ഡോവലും മുംബൈയെ മുറിപ്പെടുത്തിയ അധോലോക നായകൻ ദാവൂദ് ഇബ്രാഹിമും തമ്മിലുള്ള ചതുരംഗക്കളിയാണ് ഈ സിനിമയിലൂടെ അനാവരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നത്.
ലിയാരിയിലെ ഭീകരരൂപമായ റഹ്മാൻ ദക്കെ, അധികാരത്തിന്റെ കറുത്ത ഇടനാഴികൾ നിയന്ത്രിച്ച ഉസൈർ ബലൂജ്, ഐ.എസ്.ഐയുടെ നിഗൂഢ രൂപമായ മേജർ ഇക്ബാൽ എന്നിവരെല്ലാം വെറും സിനിമാ കഥാപാത്രങ്ങളല്ല, മറിച്ച് ഇന്ത്യയുടെയും പാകിസ്ഥാന്റെയും ചരിത്രഗതിയെ മാറ്റിമറിക്കാൻ ശ്രമിച്ച യഥാർത്ഥ മനുഷ്യരാണ്. അധോലോകത്തിൻ്റെ അടിവേരറുക്കാൻ ഇറങ്ങിത്തിരിച്ച് ഒടുവിൽ രക്തസാക്ഷിയായ എസ്.പി. ചൗധരി അസ്ലമിനെപ്പോലെയുള്ളവരുടെ പോരാട്ടങ്ങൾ സിനിമയിൽ സത്യസന്ധമായി ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഇന്ത്യൻ കറൻസി നോട്ടുകളിലെ സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങൾ പാകിസ്ഥാൻ ചോർത്തിയെടുത്തതും, കള്ളനോട്ടുകളിലൂടെ ഭാരതത്തിൻ്റെ സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയെ തകർക്കാൻ ശ്രമിച്ചതും സിനിമയിലെ പ്രധാന പ്രമേയങ്ങളിലൊന്നാണ്. ലിയാരിയുടെ തെരുവുകളിൽ ശത്രുവിൻ്റെ തലവെട്ടിയെടുത്ത് ഫുട്ബോൾ കളിച്ച പൈശാചികത വരെ സിനിമയിൽ ദൃശ്യവൽക്കരിക്കുമ്പോൾ, അത് വെറും വൈകാരികത സൃഷ്ടിക്കാനല്ല, മറിച്ച് ശത്രുവിൻ്റെ ക്രൂരതയുടെ ആഴം ബോധ്യപ്പെടുത്താനാണ് ലക്ഷ്യമിടുന്നത്. ഇതിനെ പ്രതിരോധിക്കാൻ ഇന്ത്യൻ സുരക്ഷാസേന നടത്തിയ അതീവ രഹസ്യമായ നീക്കങ്ങളും, നോട്ടുനിരോധനത്തിലൂടെ ദാവൂദ് ഇബ്രാഹിമിന്റെ സാമ്പത്തിക സാമ്രാജ്യം തകർത്തതും ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട വസ്തുതകളാണ്. പാകിസ്ഥാന്റെ മണ്ണിൽ അജ്ഞാതരായ വേട്ടക്കാർ ശത്രുക്കളെ ഓരോന്നായി ഇല്ലാതാക്കിയ വാർത്തകൾ നാം ഇന്ന് കാണുന്ന യാഥാർത്ഥ്യമാണ്. ഈ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെ സിനിമയുടെ പരിമിതികൾക്കുള്ളിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ദൃശ്യവൽക്കരിക്കാൻ സംവിധായകന് സാധിച്ചു.
സിനിമ ഒരു കല എന്നതിലുപരി ചരിത്രത്തെ ഓർമ്മിപ്പിക്കാനുള്ള ഒരു ഉപാധി കൂടിയാണ്. ‘കേരള സ്റ്റോറി’ പോലെയുള്ള സിനിമകൾ സമൂഹത്തിൽ ഉണ്ടാക്കിയ ചർച്ചകൾക്കപ്പുറം, ‘ധുരന്ധർ’ എന്ന ചിത്രം വസ്തുനിഷ്ഠമായ ചരിത്രത്തെയാണ് സമീപിക്കുന്നത്. കള്ളപ്പണക്കാർക്കും രാജ്യദ്രോഹികൾക്കും നോട്ടുനിരോധനം പോലുള്ള നടപടികൾ എങ്ങനെ തിരിച്ചടിയായി എന്നത് സിനിമ കൃത്യമായി കാണിച്ചുതരുന്നുണ്ട്. ഇത്തരം വിഷയങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ അതിനെ ഒരു പ്രൊപ്പഗണ്ടയായി കാണുന്നവർ ഇന്റർനെറ്റിൽ ലഭ്യമായ രേഖകൾ പരിശോധിച്ചാൽ അവയിലെ സത്യം ബോധ്യപ്പെടും. രാഷ്ട്രീയമായ അന്ധതയോ ഏതെങ്കിലും പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തോടുള്ള അടിമത്തമോ ഒഴിവാക്കി വസ്തുതകളെ വസ്തുനിഷ്ടമായി കാണാൻ ഈ ചിത്രം പ്രേക്ഷകനെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. സ്വന്തം രാജ്യത്തിന്റെ സുരക്ഷയ്ക്കായി അദൃശ്യരായി പൊരുതുന്ന ആയിരക്കണക്കിന് ചാരന്മാരുടെ ജീവിതവും അവർ നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളികളും ഈ ചിത്രം നമുക്ക് മുന്നിൽ തുറന്നിടുന്നു.
അവസാനമായി, ഓരോ ഭാരതീയനും ഈ സിനിമ കാണേണ്ടത് കേവലം ഒരു വിനോദത്തിനായല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ രാജ്യം ഇന്ന് അനുഭവിക്കുന്ന സമാധാനം എത്രത്തോളം കഠിനമായ പോരാട്ടങ്ങളിലൂടെ നേടിയെടുത്തതാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കാനാണ്. ഒരു വശത്ത് അധോലോകവും മറുവശത്ത് ഭീകരവാദവും നേരിടുമ്പോൾ, അദൃശ്യമായ കരങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ് നമ്മെ സംരക്ഷിക്കുന്നതെന്ന് ‘ധുരന്ധർ’ വ്യക്തമാക്കുന്നു. സത്യം എന്തെന്ന് സ്വയം തിരഞ്ഞു കണ്ടെത്താനും വാദങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുന്നതിന് പകരം വസ്തുതകളെ ഉൾക്കൊള്ളാനും ഈ സിനിമ ഓരോരുത്തരെയും പ്രാപ്തരാക്കുന്നു. രാജ്യസ്നേഹത്തിന്റെ അഗ്നി ഓരോ ഹൃദയത്തിലും ജ്വലിപ്പിക്കുന്നതോടൊപ്പം തന്നെ, തന്ത്രപരമായ നീക്കങ്ങളിലൂടെ ശത്രുവിനെ എങ്ങനെ പരാജയപ്പെടുത്താം എന്നതിൻ്റെ വലിയൊരു പാഠപുസ്തകം കൂടിയാണ് ഈ ചലച്ചിത്രം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ചരിത്രവും വർത്തമാനവും ഇഴചേരുന്ന ഈ മഹാസമരത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഏതൊരു മലയാളിയും ഈ ചിത്രം തീർച്ചയായും കണ്ടിരിക്കേണ്ടതാണ്.
