സത്യൻ തെരുവോത്ത്
മനുഷ്യപുരോഗതിയുടെ ചരിത്രവഴികളിൽ അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടവൻ്റെയും പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടവൻ്റെയും ആശാകേന്ദ്രമായാണ് ഇടതുപക്ഷം അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ടത്. “ഇടതുപക്ഷം ഹൃദയപക്ഷം” എന്ന മുദ്രാവാക്യം കേവലം ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പ് വാചകമായിരുന്നില്ല; മറിച്ച് അത് സാധാരണക്കാരൻ്റെ നോവും കിനാവും നെഞ്ചേറ്റുന്ന ഒരു രാഷ്ട്രീയ ദർശനത്തിൻ്റെ പ്രഖ്യാപനമായിരുന്നു. എന്നാൽ കാലം മാറി, കോലവും മാറി. ഇന്ന് ഈ ഹൃദയപക്ഷം ആരുടെ ഹൃദയതാളത്തിനൊപ്പമാണ് ചലിക്കുന്നത് എന്ന ചോദ്യം സാംസ്കാരിക കേരളത്തിലും ആഗോള രാഷ്ട്രീയത്തിലും ഒരുപോലെ പ്രസക്തമാകുന്നു. വിപ്ലവത്തിൻ്റെ വീരഗാഥകൾ പാടിയിരുന്നവർ ഇന്ന് അധികാരത്തിൻ്റെ ശീതളച്ഛായയിൽ ആരുടെയൊക്കെ താല്പര്യ സംരക്ഷകരായി മാറിയിരിക്കുന്നു എന്ന അന്വേഷണം ചെന്നെത്തുന്നത് ഞെട്ടിക്കുന്ന ചില യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളിലേക്കാണ്.
പട്ടിണി പാവങ്ങളുടെ പടത്തലവന്മാരായി സ്വയം വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്നവർ ഇന്ന് കോർപ്പറേറ്റ് കരുത്തുമായി ചങ്ങാത്തം കൂടുന്ന കാഴ്ചയാണ് നാം കാണുന്നത്. തൊഴിലാളിവർഗ സർവാധിപത്യത്തെക്കുറിച്ച് വാചാലരായിരുന്ന പ്രസ്ഥാനം ഇന്ന് റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ് മാഫിയകൾക്കും വൻകിട മുതലാളിമാർക്കും വേണ്ടി ചുവപ്പുപരവതാനി വിരിക്കുമ്പോൾ അവിടെ പാവപ്പെട്ടവൻ്റെ സ്വപ്നങ്ങൾ ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെടുന്നു.
വികസനത്തിൻ്റെ പേരിൽ പ്രകൃതിയെയും സാധാരണക്കാരൻ്റെ മണ്ണിനേയും പണയം വെക്കുന്ന പുതിയ നയരൂപീകരണങ്ങൾ സത്യത്തിൽ ആർക്കു വേണ്ടിയുള്ളതാണ്? ആഗോള മൂലധനശക്തികളുടെയും മരുന്ന് ലോബികളുടെയും താല്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ജനകീയ ആരോഗ്യം എന്ന സങ്കല്പം വെറും കടലാസ് പുലിയായി മാറുന്നു. സാധാരണക്കാരന് ലഭിക്കേണ്ട ചികിത്സയും മരുന്നും പോലും വാണിജ്യവൽക്കരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അതിന് കുടപിടിക്കുന്ന ഭരണകൂട സംവിധാനങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ് ഹൃദയപക്ഷമെന്ന് അവകാശപ്പെടുക?
മയക്കുമരുന്ന് മാഫിയയുടെ നീരാളിപ്പിടുത്തത്തിൽ ഒരു തലമുറ തന്നെ തകരുമ്പോൾ, അത്തരം അധോലോക ശക്തികളുമായുള്ള അവിശുദ്ധ ബന്ധങ്ങൾ അധികാര കേന്ദ്രങ്ങളിലേക്ക് നീളുന്നുവെന്ന ആരോപണങ്ങൾ ജനാധിപത്യത്തിന് ഏൽപ്പിക്കുന്ന മുറിവുകൾ ആഴത്തിലുള്ളതാണ്. നാടിൻ്റെ യുവത്വത്തെ കാർന്നുതിന്നുന്ന ലഹരി മാഫിയകൾക്ക് രാഷ്ട്രീയ സംരക്ഷണം ലഭിക്കുന്നു എന്നത് പകൽ പോലെ വ്യക്തമാണ്. അതോടൊപ്പം തന്നെ, വർഗീയതയുടെയും തീവ്രവാദത്തിൻ്റെയും വേരുകൾ പടരുമ്പോൾ വോട്ടുബാങ്ക് രാഷ്ട്രീയത്തിന് വേണ്ടി പുലർത്തുന്ന മൗനം അല്ലെങ്കിൽ മൃദുസമീപനം ഭയാനകമായ ഒരു സാമൂഹികാവസ്ഥയിലേക്കാണ് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്. മതേതരത്വം എന്നത് ഒരു കപട മുഖമൂടിയായി മാറുകയും തീവ്ര നിലപാടുള്ള സംഘടനകളുമായി രഹസ്യധാരണകൾ ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിലൂടെ ആരുടെ താല്പര്യമാണ് ഇവിടെ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നത്?
സ്ത്രീ സുരക്ഷയെക്കുറിച്ചും ലിംഗസമത്വത്തെക്കുറിച്ചും വാചാലരാകുന്നവർ സ്വന്തം അണികളിൽ നിന്നോ മുന്നണിയിൽ നിന്നോ ഉണ്ടാകുന്ന സ്ത്രീവിരുദ്ധ നിലപാടുകളെയും പീഡനങ്ങളെയും വെള്ളപൂശാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് അത്യന്തം അപലപനീയമാണ്. ഇരയോടൊപ്പമല്ല, വേട്ടക്കാരനോടൊപ്പമാണ് തങ്ങളെന്ന് പലപ്പോഴും അധികാരികളുടെ നിലപാടുകൾ തെളിയിക്കുന്നു.
അധികാരത്തിൻ്റെ കരുത്തിൽ എന്തും ചെയ്യാമെന്ന അഹന്തയും ക്രിമിനൽ സംഘങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ മേൽക്കോയ്മയും ഇടതുപക്ഷ മൂല്യങ്ങളുടെ തകർച്ചയെയാണ് വിളിച്ചോതുന്നത്. കർഷകന്റെയും കർഷകത്തൊഴിലാളിയുടെയും വിയർപ്പിൻ്റെ മണമറിഞ്ഞിരുന്ന നേതൃത്വം ഇന്ന് എയർകണ്ടീഷൻ മുറികളിൽ ഇരുന്ന് റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ് മാഫിയകൾക്കായി ഫയലുകൾ നീക്കുമ്പോൾ നഷ്ടപ്പെടുന്നത് ഒരു വലിയ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ആത്മാവാണ്. സാധാരണക്കാരന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് തിരിച്ചറിയാത്ത, അവരുടെ കണ്ണുനീരിന് വിലകൽപ്പിക്കാത്ത ഒരു പ്രസ്ഥാനത്തിന് എങ്ങനെയാണ് ഇനിയും ഹൃദയപക്ഷം എന്ന് അവകാശപ്പെടാൻ കഴിയുക?
പണക്കൊഴുപ്പിനും അധികാര ഗർവിനും മുന്നിൽ അടിയറവ് വെച്ച ആദർശങ്ങൾ ഇന്ന് വെറും പൊള്ളയായ മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ മാത്രമായി അവശേഷിക്കുന്നു. ആധുനിക കാലത്തെ ഇടതുപക്ഷം എന്നത് കോർപ്പറേറ്റുകളുടെയും അധോലോക മാഫിയകളുടെയും താല്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്ന ഒരു കവചമായി മാറിയിരിക്കുന്നുവോ എന്ന സംശയം പ്രബലമാണ്. ഈ വ്യതിയാനം തിരുത്തപ്പെടാത്ത പക്ഷം, ചരിത്രം ഇടതുപക്ഷത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുക സാധാരണക്കാരനെ വഞ്ചിച്ചവരുടെ പക്ഷം എന്ന നിലയിലായിരിക്കും. ജനങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ ആവശ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് അകന്നുപോയി, നിക്ഷിപ്ത താല്പര്യക്കാരുടെ ഹൃദയമിടിപ്പിന് കാതോർക്കുന്ന ഈ പുതിയ രീതിശാസ്ത്രം ജനാധിപത്യത്തിന് തന്നെ ഭീഷണിയാണ്. ആദർശത്തിന്റെ ചുവപ്പ് മാഞ്ഞ് അധികാരത്തിൻ്റെ കറുപ്പ് പടരുന്ന ഈ കാഴ്ച നടുക്കുന്നതാണ്. ആരുടെ ഹൃദയത്തിലാണ് ഇപ്പോൾ ഇടതുപക്ഷം എന്ന ചോദ്യത്തിന് കാലം നൽകുന്ന ഉത്തരം തികച്ചും നിരാശാജനകമാണ്.





