ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനാധിപത്യ രാജ്യമായ ഭാരതത്തിന്റെ പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ ഔദ്യോഗിക സോഷ്യൽ മീഡിയ അക്കൗണ്ടിൽ നിന്ന് ഒരു പോസ്റ്റ് മെറ്റ അബദ്ധത്തിൽ നീക്കം ചെയ്തു എന്ന വാർത്ത വൻ പ്രതിഷേധങ്ങൾക്കും ഗൗരവകരമായ സംശയങ്ങൾക്കുമാണ് വഴിതുറന്നിരിക്കുന്നത്. ഒരു സാങ്കേതിക പിഴവ് (Technical Error) മാത്രമാണ് സംഭവിച്ചതെന്നും യാദൃശ്ചികമായി പോസ്റ്റ് നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതാണെന്നുമാണ് കമ്പനിയുടെ വിശദീകരണം. എന്നാൽ, ദശകോടിക്കണക്കിന് ഡോളർ മൂല്യമുള്ള, ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സങ്കീർണ്ണവും കൃത്യതയുള്ളതുമായ സാങ്കേതിക ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചർ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന ഒരു ആഗോള ടെക് ഭീമനിൽ ഇത്തരം ഒരു അബദ്ധം യാദൃശ്ചികമായി സംഭവിക്കും എന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ സാമാന്യബുദ്ധിയുള്ള ആർക്കും സാധ്യമല്ല. ഒരു രാഷ്ട്രത്തലവന്റെ ഔദ്യോഗിക ഡിജിറ്റൽ സാന്നിധ്യത്തിൽ കടന്നുകയറാനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പോസ്റ്റുകൾ പോലും വലിച്ച് താഴെയിടാനും പ്ലാറ്റ്ഫോമിന് സാധിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അത് സാധാരണ പൗരന്മാരുടെയും രാജ്യത്തിന്റെ ആഭ്യന്തര സുരക്ഷയുടെയും അവസ്ഥ എന്താണെന്ന വലിയ ചോദ്യം ഉയർത്തുന്നു. സാങ്കേതിക തകരാറുകളുടെ മറവിൽ നടത്തപ്പെടുന്ന രാഷ്ട്രീയ ഇടപെടലുകൾ ഡിജിറ്റൽ യുഗത്തിലെ പുതിയ അധിനിവേശ തന്ത്രങ്ങളുടെ സാക്ഷ്യപത്രമാണ്.നിരവധി സോഷ്യൽ മീഡിയ ഉപഭോക്താക്കൾ അനുദിനം നേരിടുന്ന ഒന്നാണ് തങ്ങൾ പിന്തുടരാത്തതും കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്തതുമായ രാഷ്ട്രീയ പോസ്റ്റുകൾ സ്വന്തം വാളിൽ (Feed) കുമിഞ്ഞു കൂടുന്നത്. ഉപഭോക്താക്കൾ “Not Interested” (താൽപ്പര്യമില്ല) എന്ന ഓപ്ഷൻ ആവർത്തിച്ച് ക്ലിക്ക് ചെയ്താൽ പോലും പ്ലാറ്റ്ഫോം ആ മുന്നറിയിപ്പ് പൂർണ്ണമായും അവഗണിക്കുകയും വീണ്ടും വീണ്ടും അത്തരം അജണ്ടകൾ അടങ്ങിയ ഉള്ളടക്കങ്ങൾ ഉപഭോക്താവിന്റെ കണ്ണിൽ എത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കൃത്രിമബുദ്ധിയും ലേണിംഗ് മെക്കാനിസങ്ങളും അടിസ്ഥാനമാക്കി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു അൽഗോരിതത്തിന് ഉപഭോക്താവിന്റെ മുൻഗണനകൾ മനസ്സിലാക്കാൻ മിനിറ്റുകൾ മതിയാകും. എന്നിട്ടും ഒരു നിശ്ചിത രാഷ്ട്രീയം അല്ലെങ്കിൽ ആശയധാര ഉപഭോക്താവിൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കാൻ പ്ലാറ്റ്ഫോം ശ്രമിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവിടെ അൽഗോരിതം നിഷ്പക്ഷമല്ല, മറിച്ച് മാനുവലായി രൂപകല്പന ചെയ്ത അജണ്ടകൾക്ക് അനുസൃതമായി പ്രവർത്തിക്കുകയാണ് എന്ന നിഗമനത്തിൽ എത്തേണ്ടി വരും. നിങ്ങൾക്ക് കാണാൻ താല്പര്യമില്ലാത്ത ഉള്ളടക്കങ്ങൾ നിർബന്ധപൂർവ്വം നിങ്ങളുടെ മുന്നിലേക്ക് എത്തിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അത് സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ തകരാറല്ല, മറിച്ച് നിങ്ങളുടെ ചിന്തകളെയും രാഷ്ട്രീയ തീരുമാനങ്ങളെയും സ്വാധീനിക്കാനുള്ള ആസൂത്രിതമായ ശ്രമമാണ്.സോഷ്യൽ മീഡിയ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകളുടെ നിഷ്പക്ഷത നിർണ്ണയിക്കുന്നത് അതിന്റെ അൽഗോരിതം കോഡുകൾ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് ആ കമ്പനിയുടെ പബ്ലിക് പോളിസിയും കണ്ടന്റ് പോളിസിയും നിർണ്ണയിക്കുന്ന വ്യക്തികൾ കൂടിയാണ്. മെറ്റ ഇന്ത്യയുടെ ഉന്നത പദവികളിൽ ഇരിക്കുന്ന വ്യക്തികളുടെ മുൻകാല തൊഴിൽ പരിചയവും രാഷ്ട്രീയ ബന്ധങ്ങളും പരിശോധിച്ചാൽ ഇത് കൂടുതൽ വ്യക്തമാകും. ഇന്ത്യയിലെ മെറ്റയുടെ പബ്ലിക് പോളിസി ഹെഡ് അമൻ ജെയിൻ മുൻപ് ഗൂഗിൾ, ആമസോൺ, യു.എസ്. ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ് ഓഫ് ജസ്റ്റിസ്, UPA ഭരണകാലത്ത് കേന്ദ്ര യുവജനക്ഷേമ സ്പോർട്സ് മന്ത്രാലയ ഉപദേശകൻ എന്നീ നിലകളിൽ പ്രവർത്തിച്ച വ്യക്തിയാണ്. കണ്ടന്റ് പോളിസി മാനേജർ ശശാങ്ക് ഷാ UPA ഭരണകാലത്ത് കേന്ദ്ര നിയമമന്ത്രിയായിരുന്ന അശ്വനി കുമാറിന്റെ കൂടെ പാർലമെന്ററി ലെജിസ്ലേറ്റീവ് റിസർച്ചറായി പ്രവർത്തിച്ച പശ്ചാത്തലമുള്ളയാളാണ്. കൂടാതെ, മെറ്റയിലെ മുൻ പബ്ലിക് പോളിസി മാനേജർ പ്രിയങ്ക റാവു കോൺഗ്രസ് വക്താവ് മുഹമ്മദ് അലി ഖാന്റെ ഭാര്യയായിരുന്നു.ഒരു സോഷ്യൽ മീഡിയ കമ്പനിയിലെ കണ്ടന്റ് പോളിസി മാനേജർ, പബ്ലിക് പോളിസി ഹെഡ് എന്നീ തസ്തികകൾ തികച്ചും നിഷ്പക്ഷമായി പ്രവർത്തിക്കേണ്ടവയാണ്. എന്നാൽ, UPA ഭരണകാലത്ത് കേന്ദ്ര മന്ത്രിമാരുടെ കൂടെ പ്രവർത്തിച്ചവരും, പ്രതിപക്ഷ പാർട്ടി വക്താക്കളുടെ അടുത്ത ബന്ധുക്കളും ഇത്തരം തന്ത്രപ്രധാന തസ്തികകളിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ പ്ലാറ്റ്ഫോമിന്റെ നിഷ്പക്ഷത പൂർണ്ണമായും ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. ഒരു രാജ്യത്തെ തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളിൽ ഏത് തരം ഉള്ളടക്കങ്ങളാണ് ആളുകളിലേക്ക് എത്തേണ്ടത്, ഏതിനാണ് Reach നൽകേണ്ടത്, ഏതിനെയാണ് നിശ്ശബ്ദമാക്കേണ്ടത് എന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നത് ഈ പോളിസി മേധാവികളാണ്. തങ്ങളുടെ മുൻകാല രാഷ്ട്രീയ ആഭിമുഖ്യങ്ങളും വ്യക്തിപരമായ അജണ്ടകളും ഇവരുടെ ഔദ്യോഗിക തീരുമാനങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ തെളിവാണ് പ്ലാറ്റ്ഫോമിൽ പ്രകടമാകുന്ന ഈ ഏകപക്ഷീയമായ അൽഗോരിതം വ്യതിയാനങ്ങൾ.ഇത്തരം ഡിജിറ്റൽ ഇടപെടലുകൾ കേവലം പ്രാദേശിക രാഷ്ട്രീയ പോരുകളുടെ ഭാഗമല്ല. ഇതിന് പിന്നിൽ അതിനേക്കാൾ അപകടകരമായ അന്താരാഷ്ട്ര ഗൂഢാലോചനകളുണ്ട്. ‘അമേരിക്കൻ ഡീപ്പ് സ്റ്റേറ്റ്’ (American Deep State) എന്നറിയപ്പെടുന്ന വിദേശ ഇന്റലിജൻസ്, ഭരണനിർവ്വഹണ, കോർപ്പറേറ്റ് ശൃംഖലകൾ ഭാരതത്തിന്റെ ദ്രുതഗതിയിലുള്ള വളർച്ചയെയും സാമ്പത്തിക പരമാധികാരത്തെയും ഭയത്തോടെയാണ് കാണുന്നത്. സ്വതന്ത്രവും ശക്തവുമായ വിദേശനയം പുലർത്തുന്ന ഒരു ഭാരതീയ ഭരണകൂടം പാശ്ചാത്യ ശക്തികളുടെ ഏകാധിപത്യത്തിന് വലിയ വെല്ലുവിളിയാണ്. അതിനാൽ ഇന്ത്യയിൽ അസ്ഥിരത സൃഷ്ടിക്കാനും, ദുർബ്ബലവും തീരുമാനങ്ങളെടുക്കാൻ ശേഷിയില്ലാത്തതുമായ ഒരു കൂട്ടുകക്ഷി സർക്കാരിനെ അധികാരത്തിലേറ്റാനും വിദേശ ഏജൻസികൾ പദ്ധതിയിടുന്നു. ഇതിനായി അവർ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രധാന ആയുധമാണ് അമേരിക്കൻ സിലിക്കൺ വാലിയിലെ ബിഗ് ടെക് (Big Tech) കമ്പനികൾ.ഇത്തരം വൻകിട അന്താരാഷ്ട്ര അജണ്ടകൾക്ക് പിന്നിൽ ഇന്ത്യയിലെ പ്രതിപക്ഷ നേതാക്കളായ രാഹുൽ ഗാന്ധിയോ കെ.സി. വേണുഗോപാലോ ആണെന്ന് കരുതുന്നത് തികഞ്ഞ മണ്ടത്തരമായിരിക്കും. അത്രയും വിപുലമായ ഡിജിറ്റൽ യുദ്ധ തന്ത്രങ്ങൾ രൂപകൽപ്പന ചെയ്യാനുള്ള കഴിവ് അവർക്കില്ല. എന്നാൽ, വിദേശ ശക്തികളുടെയും ഡീപ്പ് സ്റ്റേറ്റിന്റെയും കൈകളിലെ വെറും കളിപ്പാവകളായി (Pawns) ഇവർ മാറുന്നു എന്നതാണ് യാഥാർത്ഥ്യം. അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ വിദേശ ഏജൻസികളുടെയും കമ്പനികളുടെയും പിന്തുണ സ്വീകരിക്കുന്ന പ്രാദേശിക നേതാക്കൾ, സ്വന്തം രാജ്യത്തിന്റെ പരമാധികാരവും സുരക്ഷയുമാണ് അപകടത്തിലാക്കുന്നത്. ഇന്ത്യയിൽ ഒരു സ്ഥിരതയില്ലാത്ത സർക്കാർ വരുന്നത് പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങൾക്ക് കാര്യങ്ങൾ എളുപ്പമാക്കും.പഴയകാലത്ത് ഒരു രാജ്യത്തെ കീഴടക്കാൻ ആയുധങ്ങളും സൈന്യവുമാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ കാലത്ത് അതിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഡാറ്റയും അൽഗോരിതങ്ങളുമാണ്. ഇതാണ് ഡിജിറ്റൽ ഇംപീരിയലിസം (Digital Imperialism). ജനങ്ങളുടെ ചിന്തകളെയും വികാരങ്ങളെയും നിർമ്മിത ബുദ്ധിയിലൂടെ വിശകലനം ചെയ്യുകയും, വ്യാജ പ്രചാരണങ്ങളിലൂടെ സമൂഹത്തിൽ കലാപങ്ങൾ വിതയ്ക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നത് ഈ ഡിജിറ്റൽ സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ രീതിയാണ്.കോർപ്പറേറ്റുകളും വൻകിട മുതലാളിമാരും തങ്ങളുടെ അജണ്ടകൾ ഭംഗിയായി നടപ്പിലാക്കുമ്പോൾ, രാജ്യത്തിന്റെ ഭരണം കയ്യാളുന്നവർ അതിനേക്കാൾ ഉയർന്ന തന്ത്രജ്ഞത കാണിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ടെക്നിക്കൽ എറർ എന്ന സാങ്കൽപ്പിക ന്യായീകരണം കേട്ട് മിണ്ടാതിരിക്കുകയല്ല ഭരണകൂടം ചെയ്യേണ്ടത്, മറിച്ച് അതിന് കൃത്യമായ മറുപടി നൽകുകയാണ്. സോഷ്യൽ മീഡിയ കമ്പനികളുടെ കോഡിംഗും പോളിസി തീരുമാനങ്ങളും സുതാര്യമാണോ എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്താൻ അൽഗോരിതം ഓഡിറ്റിംഗ് ഏർപ്പെടുത്തുകയും, തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രക്രിയകളിൽ അനാവശ്യമായി ഇടപെട്ടാൽ കർശന നിയമനടപടികൾ സ്വീകരിക്കുകയും വേണം. ഒപ്പം വിദേശ കമ്പനികളെ മാത്രം ആശ്രയിക്കാതെ ഇന്ത്യയുടെ സ്വന്തം സാങ്കേതിക പ്ലാറ്റ്ഫോമുകൾ വളർത്തിയെടുക്കേണ്ടതും അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ വരുന്ന എല്ലാ വിവരങ്ങളും സത്യമാണെന്ന് വിശ്വസിക്കാതെ, അതിന് പിന്നിലെ രാഷ്ട്രീയ അജണ്ടകളെ തിരിച്ചറിയാനുള്ള ഡിജിറ്റൽ സാക്ഷരത ഓരോ പൗരനും ഉണ്ടായിരിക്കണം. പ്ലാറ്റ്ഫോമുകൾ ബോധപൂർവ്വം Reach കുറയ്ക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ദേശസ്നേഹപരമായ ഉള്ളടക്കങ്ങൾ കൂടുതൽ ആളുകളിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ ജനാധിപത്യപരമായ ഷെയറിംഗും പ്രചാരണവും ആവശ്യമാണ്. മെറ്റയുടെ അൽഗോരിതം പക്ഷപാതിത്വവും പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ പോസ്റ്റ് ഡിലീറ്റ് ആയ സംഭവവും കേവലം ചെറിയ സാങ്കേതിക വിഷയങ്ങളല്ല. ഇത് ഭാരതത്തിന്റെ ജനാധിപത്യ പരമാധികാരത്തിന് നേരെ ഉയരുന്ന വലിയ ഭീഷണിയാണ്. സിലിക്കൺ വാലിയിലെ ഭീമന്മാർക്കോ അവരുടെ ഏജന്റുമാർക്കോ ഭാരതത്തിന്റെ ഭാവി നിർണ്ണയിക്കാനുള്ള അവകാശമില്ല. ശക്തമായ ഭരണകൂട നിലപാടുകളിലൂടെയും പൗരന്മാരുടെ ജാഗ്രതയിലൂടെയും മാത്രമേ ഈ ഡിജിറ്റൽ അധിനിവേശത്തെ നേരിടാൻ സാധിക്കൂ.





