കേരളത്തിൻ്റെ സാമൂഹിക ചരിത്രത്തിൽ കഴിഞ്ഞ കുറച്ചുകാലമായി നിലനിൽക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ സമവാക്യങ്ങളും ഭരണപരമായ നയങ്ങളും വലിയ രീതിയിലുള്ള ചർച്ചകൾക്കും വിമർശനങ്ങൾക്കും വഴിവെച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൻ്റെ അവസാനത്തോടും ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൻ്റെ തുടക്കത്തോടും കൂടി കേരളത്തിലെ മുഖ്യധാരാ രാഷ്ട്രീയ മുന്നണികൾ തങ്ങളുടെ വോട്ടുബാങ്ക് സുരക്ഷിതമാക്കുന്നതിനായി ചില പ്രത്യേക തന്ത്രങ്ങൾ രൂപീകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇതിൻ്റെ ഭാഗമായി രൂപംകൊണ്ട വിവിധ സമിതികളുടെയും കമ്മീഷനുകളുടെയും ശുപാർശകൾ നടപ്പിലാക്കപ്പെട്ടതോടുകൂടി ഭരണകൂട നയങ്ങളിൽ പ്രകടമായ ചില മാറ്റങ്ങൾ വന്നുതുടങ്ങി.
ഇത് സമൂഹത്തിലെ വിവിധ വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ അസമത്വ ബോധവും ആശങ്കകളും വളർത്തുന്നതിന് കാരണമായിട്ടുണ്ട്. ഏതൊരു ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിലും തുല്യനീതിയും എല്ലാവരെയും ഒരുപോലെ കാണുന്ന സമീപനവുമാണ് ഉണ്ടാകേണ്ടതെങ്കിലും, തിരഞ്ഞെടുപ്പ് രാഷ്ട്രീയത്തിൻ്റെ താല്പര്യങ്ങൾ മുൻനിർത്തി ചില പ്രത്യേക വിഭാഗങ്ങൾക്ക് മാത്രം അമിത പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന പ്രവണത കേരളത്തിൽ ശക്തമായി നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്.
ഈ രാഷ്ട്രീയ സമീപനങ്ങളുടെ ഫലമായി ഭൂരിപക്ഷ സമൂഹത്തിന് നേരെ നിരന്തരമായ അവഗണനയും പാർശ്വവത്കരണ ശ്രമങ്ങളുമാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്. ഭരണകൂടങ്ങളുടെയും രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളുടെയും ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള ഇത്തരം പക്ഷപാതപരമായ നിലപാടുകൾ സമൂഹത്തിൻ്റെ അടിത്തറയെത്തന്നെ ബാധിക്കുന്ന തരത്തിലേക്ക് കാര്യങ്ങൾ എത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. പ്രത്യേക വിഭാഗങ്ങൾക്ക് മാത്രമായി സാമ്പത്തിക പാക്കേജുകളും സ്കോളർഷിപ്പുകളും പ്രത്യേക ആനുകൂല്യങ്ങളും അനുവദിക്കുമ്പോൾ, സാമ്പത്തികമായി പിന്നോക്കം നിൽക്കുന്ന ലക്ഷക്കണക്കിന് മറ്റ് വിഭാഗങ്ങളിലെ യുവജനങ്ങളും വിദ്യാർത്ഥികളും അവഗണിക്കപ്പെടുന്ന സ്ഥിതിയാണ് ഉള്ളത്.
ഒരു സമൂഹത്തിൻ്റെ നട്ടെല്ല് അതിൻ്റെ സാമ്പത്തിക ഭദ്രതയാണെന്നിരിക്കെ, ചില പ്രത്യേക വിഭാഗങ്ങളെ മാത്രം സാമ്പത്തികമായി ഉദ്ധരിക്കാൻ നടത്തുന്ന ആസൂത്രിത നീക്കങ്ങൾ മറ്റ് വിഭാഗങ്ങളെ സാമ്പത്തികമായി പിന്നോക്കം നിർത്തുന്നതിന് കാരണമാകുന്നുണ്ട്. പരമ്പരാഗത തൊഴിൽ മേഖലകളെയും ചെറുകിട കച്ചവടക്കാരെയും സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ ഭരണകൂടങ്ങൾ കാണിക്കുന്ന അലംഭാവം ഈ അസമത്വം കൂടുതൽ പ്രകടമാക്കുന്നു.
ഇതിനുപുറമെ, ആരാധനാലയങ്ങളുടെയും ധാർമ്മിക സ്ഥാപനങ്ങളുടെയും കാര്യത്തിൽ ഭരണകൂടങ്ങൾ പുലർത്തുന്ന ഇരട്ടത്താപ്പ് വലിയ തോതിൽ വിമർശിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഒരു വിഭാഗത്തിൻ്റെ ആരാധനാലയങ്ങളുടെ ഭരണത്തിലും സ്വത്തുക്കളിലും സർക്കാരുകൾ നിയമം മൂലം ഇടപെടുകയും അവയുടെ നിയന്ത്രണം കൈക്കലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, മറ്റ് വിഭാഗങ്ങളുടെ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് പൂർണ്ണമായ സ്വയംഭരണവും സംരക്ഷണവുമാണ് ലഭിക്കുന്നത്. ഇത് നിയമത്തിന്റെ മുന്നിൽ എല്ലാവരും തുല്യരാണെന്ന തത്വത്തിന് എതിരാണ്.
കൂടാതെ, ഭൂരിപക്ഷ സമൂഹത്തിന്റെ ആചാരനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും വിശ്വാസങ്ങൾക്കും നേരെ ഔദ്യോഗിക സംവിധാനങ്ങളും ചില രാഷ്ട്രീയ ലോബികളും ചേർന്ന് നടത്തുന്ന ബോധപൂർവ്വമായ കടന്നുകയറ്റങ്ങൾ സമൂഹത്തിന്റെ സമാധാനാന്തരീക്ഷത്തെ തകർക്കുന്നതാണ്. പുരോഗമനവാദത്തിന്റെ മുഖംമൂടി അണിഞ്ഞ് ഒരു പ്രത്യേക വിഭാഗത്തിന്റെ ആചാരങ്ങളെ മാത്രം നിരന്തരം ലംഘിക്കാനും പരിഹസിക്കാനും പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ സംഘടനകളുടെ നടപടികൾ സമൂഹത്തിൽ വലിയ രീതിയിലുള്ള ഭിന്നതകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ട്.
സാംസ്കാരികവും വിദ്യാഭ്യാസപരവുമായ മേഖലകളിലും ഈ പ്രീണന രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ സ്വാധീനം വ്യക്തമായി കാണാൻ സാധിക്കും. സ്കൂൾ പാഠ്യപദ്ധതികളിലും വിദ്യാഭ്യാസ സിലബസ്സുകളിലും നടത്തുന്ന കടന്നുകയറ്റങ്ങൾ ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. യഥാർത്ഥ ചരിത്രങ്ങളെയും ചരിത്ര യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെയും ബോധപൂർവ്വം വളച്ചൊടിച്ച് ഒരു പ്രത്യേക വിഭാഗത്തിൻ്റെ താല്പര്യങ്ങൾക്ക് അർഹമായതിലധികം പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന പ്രവണതയാണ് ഇന്ന് പാഠ്യപദ്ധതികളിൽ കാണാൻ കഴിയുന്നത്.
അതേസമയം, രാജ്യത്തിൻ്റെ പാരമ്പര്യവും സംസ്കാരവും തനിമയും വിളിച്ചോതുന്ന പ്രാചീന ഭാഷകളും പാരമ്പര്യ കലകളും ബോധപൂർവ്വം തഴയപ്പെടുകയും ഒഴിവാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. പുതിയ തലമുറയെ അവരുടെ സാംസ്കാരിക വേരുകളിൽ നിന്ന് അടർത്തി മാറ്റാനുള്ള ആസൂത്രിതമായ സാംസ്കാരിക അധിനിവേശമാണ് ഇതിലൂടെ നടപ്പിലാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ഇത് ഭാവിയിൽ സമൂഹത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക തനിമയെ പൂർണ്ണമായി തകർത്തെറിയാൻ ഇടയാക്കും.
കൂടുതൽ ഗൗരവമേറിയ മറ്റൊരു വിഷയം, സാമൂഹിക ക്രമത്തിൽ ക്രമസമാധാന നിലയെയും വ്യക്തിഗത സ്വാതന്ത്ര്യത്തെയും ബാധിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള ചില സാമൂഹിക തിന്മകളാണ്. സമൂഹത്തിൽ സമാധാനാന്തരീക്ഷം തകർക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള കൃത്യമായ ലക്ഷ്യങ്ങളോടുകൂടിയുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടക്കുന്നുണ്ട്. മറ്റ് വിഭാഗങ്ങളിൽ പെടുന്ന വ്യക്തികളെ, പ്രത്യേകിച്ച് പെൺകുട്ടികളെ പ്രണയത്തിന്റെയും മറ്റ് വ്യാജ വാഗ്ദാനങ്ങളുടെയും പേരിൽ കുരുക്കിൽ അകപ്പെടുത്തി ജീവിതം തകർക്കുന്ന പ്രവണതകൾ വർദ്ധിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. ഇത്തരം കെണികളിൽ പെട്ടുപോകുന്നവരും അവരുടെ കുടുംബങ്ങളും പിന്നീട് മാനസികമായും സാമ്പത്തികമായും തകർന്നുപോകുന്ന ദയനീയ കാഴ്ചയാണ് കാണാൻ കഴിയുന്നത്.
ഇതിനെതിരെ ശബ്ദിക്കുന്നവരുടെയും വിസമ്മതിക്കുന്നവരുടെയും ജീവിതം പൂർണ്ണമായും തകർക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള ഭീകരമായ ട്രാപ്പുകളും സാമൂഹിക സമ്മർദ്ദങ്ങളും ഇതിന് പിന്നിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ട്. ഈ വിഷയങ്ങളിൽ കർശനമായ നിയമനടപടികൾ സ്വീകരിക്കേണ്ട പൊലീസും ഭരണസംവിധാനങ്ങളും പ്രീണന രാഷ്ട്രീയത്തിൻ്റെ സ്വാധീനം മൂലം കണ്ണടയ്ക്കുന്ന സ്ഥിതിവിശേഷമാണ് നിലവിലുള്ളത്.
ചുരുക്കത്തിൽ, വോട്ടുബാങ്ക് രാഷ്ട്രീയം മുൻനിർത്തി മാറിമാറി വരുന്ന ഭരണാധികാരികൾ നടപ്പിലാക്കുന്ന ഇത്തരം വിവേചനപരമായ നയങ്ങൾ കേരളത്തിൻ്റെ മതേതര സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയ്ക്കും ദേശീയ സുരക്ഷയ്ക്കും വലിയൊരു ഭീഷണിയാണ്. ഒരു വിഭാഗത്തെ അമിതമായി പ്രീണിപ്പിക്കുകയും ഭൂരിപക്ഷ സമൂഹത്തെ എല്ലാ തലത്തിലും അവഗണിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സമീപനം കേരളത്തെ അപകടകരമായ സാമൂഹിക ധ്രുവീകരണത്തിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്.
ജാതി-മത ഭേദമന്യേ തുല്യനീതിയും സമഗ്രവികസനവും ഉറപ്പാക്കേണ്ട ഭരണാധികാരികൾ ഒരു പ്രത്യേക വിഭാഗത്തിന്റെ താല്പര്യങ്ങൾക്ക് അടിമകളായി മാറുന്നത് ജനാധിപത്യത്തോട് ചെയ്യുന്ന വഞ്ചനയാണ്. ഈ നാടിന്റെ സാംസ്കാരിക തനിമയും ദേശീയതയും നിലനിർത്താൻ ഇത്തരം പ്രീണന രാഷ്ട്രീയങ്ങൾക്കെതിരെ ജനങ്ങൾ ഒത്തൊരുമിച്ച് ജാഗ്രത പാലിക്കേണ്ടത് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.
